________________
अर्थकदा कोणिकभार्यया पद्यावत्या पत्ररत्नं प्रसूतं । कोणिकोन्संगस्थन तेन पुत्रेण भोजनसमये स्थालगा | मत्रितां । नन्मिश्रितं भोजनं भुजानेन तेनोक्तमही कीहक्क स्वादु धान्धमस्नि ! तत् श्रुत्वा चिल्लणया रुदर्श कां । ।
नदा कोणिकेन पृष्टं-हे मातस्त्रं कथं गेपि ? मात्रोक्तं यदा पूर्व त्वदगुली दुःखिनासीत् तदा स्वपित्रा श्रेणिकेन मा निजमुखे धतासीत , स्वपुत्राः सर्वेषां बल्लभाः संति पर त्वं न पितरं सर्वदा ताडयसीति दुःखनाहं रोदिनि । तदेव पितृनेहोलमिताभूतमानमः म काष्ठपंजरभंगाय कुठारं गृहीत्वा धाबित: । श्रोणिकेन तां तथा-RA वस्थमागच्छंत विलोक्य भीनेन तालपटबिपमात्रावात्मघातः कृतां गतश्च स प्रथमं नरकं । तद् दृष्ट्वा कुणिको महापश्चात्तापं कुर्वन्नादितुं लग्नः । शोकारेण तेन तन्नगरं त्यक्त्वा चंपानगयाँ वामः कृतः ।
अथ हनविहल्लो तत्कंडलाद्याभूषणानि परिधाय सेचनकगजस्थिती नगरमध्ये भ्रमतस्तौ च दृष्ट्वा कोणिकभार्या कोपातुरा स्वभ कथयामास-हे स्वामिन्नेतानि वस्तुनि त्वं बलादपि ताभ्यां गृहाण । ततो भार्याप्रेरितेन । of मन तानि बस्तान नाभ्यां मागितानि । ताभ्यामुक्तमावाभ्यां पित्रा समपितानि तत्कथं दीयते ? तदा कोणिकेन । बलादपि तानि गृहीतं यदि प्रयत्नः कतस्तदा तो सांत:परौ सर्ववस्तनि गहीत्वा सेचानकोपरि समारुह्य विशा- 11१५९॥ लायां निजमातुलचेटकराजममीपे गतौ । तद् ज्ञात्वा कोणिकेन दा प्रेथ्य चेटकातौ मागितौ । चेटकेनोक्तशरणागतार्पण क्षत्रियाणां धर्मो नश्यति । तदा कोणिको निजसैन्यमादाय विशालायां प्राप्तः । चेटकोऽपि सन्मुखमागतः, सौन्ययोमहायुद्धं जातं । तस्मिन् युद्धे कोटयेकाशीतिलक्षमनुष्या मृताः । श्रेणिक राज्ञः कालादिदशकुमारा
