________________
11
:
10
अव नस्य सप्तपत्रीमध्यान्सज्येष्टाचिलणाभिधाने द्वे पुत्र्यो कुमारिक आम्नां । श्रेणिकेन मज्येष्ठां मनोहरस्यां निशम्य चेटक प्रतिद्नं प्रेष्य मा मागिता । कि तु न्यूनकुलवन चटक: निकाय ना नापंवत् । ततोऽभयकुमार: सुगंधितलविक्रयकारकवयं यचा बंगाल्यां समागन्य चेटकराजद्वारा प्रापणं कृत्वा पितः । ननो यदा मुज्येप्टाया दामो तैलग्रहणार्थ समायाति, तदा म स्तोकमूल्येन बहनलं वानि । श्रेणिकचित्रप्रतिकृति चयनि । तदनंतरं दामी मां प्रतिकृति सुज्येष्टाय दर्शयामास । मापि श्रेणिकगजप्रतिकृतिहष्ट्वा मोहिना । ननम्तया बुद्धया नातं नन मदानयनकृतेत्रामयकुमारः ममागतोऽनीति विचिन्य लेवं विधिन्चा भयकुमाराच नापितं यदि बं प्रवीणोऽसि नदा मां ओणिकेन मह मलय । नतोऽभय कुमारण प्रच नया नज्ययाः प्रासादावधि मुरंगका कारिता । तन्मध्ये रथस्थः कोणिक: सलमाया द्वात्रिंश-पत्र: मह समागना दत्तन सकेनः मज्येष्टाय । तयोक्त ममाभरणकरंडकं गहोचावुनवागन्छामीन्युक्वा स्वरितपदैः मा प्रासादमध्ये समागना । तदा चिल्लगा तामतिन्वरमागां विलोक्यापच्छद्- भगिनि ! त्वं कयं याकूला दृश्यम ? सज्येष्ठा चितितं भगिन्य कथयिन्दव गच्छामोति विचार्य मा सर्वमप्युदंन कथयित्वाभूपणकरंडक गृहीतुमपत्ररकमध्ये गता । तमबसरं प्राप्य द्रुतं चित्रण रंगायामागत्य अणिकरय समाहा । विहलता अणिकेनापि तामनुपलक्ष्य रयो नोदितः । इतः सुरंगायांमागता सज्येष्ठा रथमनालोक्य प्रामाद च चिल्लणामध्यदृष्ट्वा पुत्कारं चकार । तत्क्षणमेव चेटकराजसेवकः सुरंगायां प्रविश्य पृष्ठस्यसुलमाद्वाविशतुत्रा मारिताः । इतोऽबिलवं रथं प्रर्यमाणः श्रेणिकश्चेवणायुतो राजगहे समागतः, कृतं
।।१५७॥
