________________
दानादिकुलक
शीलकुलक
वृत्तिः
स्थलभद्र कथा
पूर्वकमुक्त्वा स विसर्जितः ।।
अथ प्रभाते राजः सभा मिलिता, तदा वरचिपि निजव्यसनता नित्यनियमानुसारेण कृतमदिरापान एव सभायामागतः । संकेतानुसारेण मालिना सभास्थसर्वजनेभ्य एकैकं कमलं दत्तं । वररुचयेऽपि तीन मदनरसभावितं कमलं दत्तं । स्वभावेनैव सर्वेऽपि निजनिजपुष्पाण्याघ्रातुं लग्नास्तदा वररुचिरपि यावत्तत्पुष्पमाघ्रानि तावत्तन्मदनरसगगंधस्वभावतस्तस्य धमनं जातं । वमननिर्गतमदिरामिषतस्तस्यांतःकरणमालिन्यं सभायां प्रकटीभूतां । बमितमदिरोद्भूनदुर्गधात्तत्प्रकटीभूतदोर्जन्यादिव राजादिसभागतसकलजना व्याकुलतां नाट्यामासुः । राजोत्थाय प्रोक्तमरे ! एनं मालिन्यमालाकलिरा दुष्टमद्यपं नगराबहिनिष्कास्य काननगोचरीक्रियतां । तत, श्रुत्वा लजावनतकंधरः मकल. सभाजनहाँस्यास्पद प्राप्यमाणः प्राहरिकर्यष्टिमुष्टयादिभिस्ताड्यमानः स सभाया निर्गत्य नगरबहिर्गतः । अथ सा वार्तामरुदारूदेव ग्रामे ग्रामे नगरे नगरे च विस्तृता । सर्वेद्विजमिलित्वा स ज्ञातिबहिष्कृतः । ततोऽसौ बृपया पंडितादिष्टकततप्तत्रपुपानो मतः । अथ श्रीयको निष्कंटक: सन, पितृबैरनिष्क्रियात आनंदितमानसः सुखेन मंत्रिपदं भुनक्ति ।
इतः श्रीस्थूलभद्रमनिर्गुरुसमीपे एकादशीगान्यधीतवान जातश्च गीतार्थः । अथासन्ने चातुर्मासके शिष्य विविधाभिग्रहा गुरुपार्श्व गृहीताः । एकेनोक्तमहं चातुर्मासोपवासयुतः सिंहमहाद्वारे कायोत्सर्गोपेतः स्थास्यामि । द्वितीयेणोक्तमहं दृष्टिविपसर्पचिले कायोत्सर्गस्थश्चतुर्मासावधि स्थास्यामि । तृतोयेनोक्तमहं कुपार्थप्रदेशकाष्टे कायोत्सर्ग
१३६॥
