________________
धूसरान् विदधाति । तत. प्रधानपुरुष राज्ञोऽग्ने तम्या प्रथिलत्वं ज्ञापितं । राजा मांत्रिकानाहय नानाप्रकार-10
मंत्रतंत्रादिप्रयोगः कारितस्तेन त्वेषा सविशेष स्वकीयग्रथिलता प्रकटीकृत्य घलिषापाणादीनक्षिपत् । अथ नां ||११३।। अथिलां ज्ञात्वा राजापि सा स्वक्ता । अथ सा नागरडिभादिभिरपद्ता निजनथिलता प्रकटयंती नगरमध्ये परि
भ्रमति । इतोऽसौ जिनदासोष्ठी प्रवहणयुनो बब्बर कुले समामत एव डिभगणः परिवष्टिता जिनम्तवनान्युच्चारयंती | इतस्तत: परिभ्रमंती प्रथिला नर्मदा विलोकयामास । शेष्टिना चितित ननमेषा ग्रथिला नास्ति । श्रष्टिना तस्यै प्रोक्तं हे पुत्रि! त्वं मा भयं कुरु । इति श्रुत्वा नर्मदया शिशवो भाषयित्वा दूर निष्कासिताः. तदा शेष्ठिनाश पृष्ठंहे पुत्रि ! केयं तेऽवस्था ? तब पितृव्य वीरदासकथनतोऽहं भृगुकच्छनगरवास्तव्यो जिनदासनामा श्रेष्ठी ते
शुद्धयर्थमेवावायातोऽस्मि । तत् श्रुत्वा हृष्टा नर्मदा निजोदंत कथनपरक बभाण-है तात! मामस्मान्संकटा10 निष्कासय ! जिनदासेनोक्तमथ त्वया राजमार्गे नगरनारीपानीयघटा: कर्करादिप्रयोगेण भंजनीयाः । अथ तसंकेतपुरस्सरं तौ द्वापि नगरमध्ये समागतौ । तत्र नर्मदा हास्यादिविविधकुतुहलानि कृर्वती नगरनारीशिर स्थान् ।
॥११॥ IN कुपोधृतजलभृतघटान् कर्करादिभिर्बभंज, गत राजोऽग्रे नागरजनकृतस्तत्पुत्कारः । राज्ञोक्तमस्ति कोऽपीदृशोक
नरो य एतां परमध्यावहिनिष्कासयेत् । बेश्यामरणतो भोतानां नागराणां मध्ये केनापि तत्काय नांगीकृतं । तदा जिनदासेनागत्योक्तं स्वामित्तवाज्ञा तहि द्वीपांतरगमनोत्मकोऽहमेनां प्रवहणे समारोग्य द्वीपांतरे नयामि । राजा तु हर्षेण नगरजनप्रियं तत्कार्य तस्मै समर्पितं ।
