________________
१५६ ]
मदनपराजय कामकी प्राज्ञा पातेही परीष विद्या वहाँसे चल दी और तलवारको धारके समान तीक्ष्ण देशमशक आदिके उपसगों और अनेक प्रकारके दुखद उपायोंसे जिनेन्द्रको कष्ट देने लगी।
जैसे ही परीषह विद्या जिनराजको कष्ट देने के लिए उद्यत हुई उन्होंने निर्जरा विद्याका मनमें स्मरण किया। जिनराजके स्मरण करतेही वह उनकी सेवामें आ उपस्थित हुई और निर्जरा विद्याके आते ही परीषह विद्या तत्क्षण पलायन कर गयी।
*१६ ततो मनःपर्ययेण जिनो विज्ञप्तः-देव, प्रथापि कि निरीक्ष्यसि (से)? विवाहसमयः सम्प्राप्तः । अन्यच्च, बलक्षीमिमं मोहं न हन्सि चेसरिसद्धिवराङ्गनापरिणयन न भवति । उक्त च यतः
"मोहकर्मरिपो नष्टे सर्वे दोषाश्च विद्रुताः । छिन्नमूलद्रुमा यद्वद् यथा सैन्यं नि(वि)नायकम् ।१६।" तदस्मिन् मोहे हते सति मवनोऽयं गमिष्यति ।
तच्छु त्वा जिनेन पंचरं प्रति विहस्योक्तम्-अरे वराक मार, मा नियस्व । याहि याहि । युक्तीजनगिरिगह्वरान्तरनिवासी भव ।
तद्वचनमाकर्ण मोहेन कामं प्रत्युक्तम्-ग्रहो देव, अधुनैविधेऽवसरे प्रात्मकुलदेवता आशिनी नाम विद्या संस्मर्यते (तां)त्वया। तस्या प्राशिन्याः प्रसादेन रणसागरोतरणं भविष्यति । तच्छ स्वा मदनस्तथाविधं चकार । तद्यथा
प्राप्ता घेतसि चिन्तिताऽभूतसरं कामेन विव्याशिनी द्वात्रिंशद्विजराक्षसः परिवृता यत्परा चण्डिका ।