________________
श्री कल्याणमंदिर स्तोत्र सार्थ
स्थाने गमीरहृदयोदधिसम्भवाया:,
पीयूषतां तव गिरः समदोरयन्ति । पीत्वा यत: परमसम्मइसङ्गभालो,
भव्या व्रजन्ति तरसाप्यजसमरत्वम् ।। गम्भीरहज्जलधिजातवचो हि यस्य,
प्रीणाति चारु जनताममृतोपमं तत् । निःस्वाध गच्छति जनः किल मोक्षधाम,
तं पार्श्वनाथमनघं प्रयजे कुशायः ॥२॥ ॐ ह्रीं दिव्यध्वनिविराजिताय क्लीमहावीजाक्षरसहिताय
श्रीपाश्वनाथाय अर्घ्यम । स्वामिन्सुदूरमवनस्य समुत्पतम्तो,
मन्ये वदन्ति शुचय: सुरचामरोघाः । येऽस्म नति विदधते मनिपुङ्गवाय,
ते नून भूर्ध्वगतयः खलु शुद्धभाषाः ।। यस्य प्रकीर्णकयुगं वदतीव लोकान,
दुग्धाब्धिफेनवलं सुरवीज्यमानं । बन्दाररुग्रगतिरेव जिन सदेति,
तं पार्श्वनाथभनषं प्रयजे कुशायः ॥२२॥ * ह्रौं सुरचामरविराजमानाय स्लीमहाबीजाक्षरसहिताय
श्रीपाश्वनाथाय प्रय॑म् ।
