________________
२१४
जैनेन्द्रप्रक्रियायो'अचें । वारयाणि । वराणि । करै । इस्पादि समुन्नेयं ।
इति कर्तुगलकारपरिच्छेदः। यदा तू
७४३ । लः कर्मणि च भावे व धे।।२।४।५७। नव लकारास्त्यक्तयिषणाः सकमकेभ्यो धुभ्यः कर्मणि चकारास्कनरि भवति । धिसंज्ञभ्यो भावे कर्तरि च भवति । इति कर्मभावयाली भवति । तदा
७४४।। हो ।१ २।७ । भावे कर्मणि च यो लकारस्तस्य दो भवति । तत्र
७४५ ॥ ग य । २।।1८१ । डिवाचिनि ग परतो धोया या भवति, न शबादयः । ककारः किस्कार्यार्थः । पूर्ववदेस्वादि । मावकर्मणास्तुल्यं सपं । परं भावे त एव भवति । लकाराभिधेयभावस्यकत्वादयुस्मदस्मदविषयल्वाञ्च लकारेण नामिहिते कर्तरि कर्तृवाचिनो मृदोभा ॥ भू सतायाः क्रियायाः अकर्मकस्वाञ्च भू इत्वं तस्मात् मात्र लकाराः भवति । भूयते देवदत्तेन विदुषा । भूयते दददत्ताभ्यां विद्वद्भ्यां । भूयते देवदत्तजिनदत्तगुरुदत्तद्विद्भिः । त्वया भूयते । मया भूयते । यद्यपि साधनभेदे वास्तवः क्रियाभेदः । तथापि स शन्दन नोपादीयते । इत्येकवचन मेव भवति । "भकर्मका अघि धव: सगयः सकर्मका भवति" इति वचनादयं गिपूर्वः सकर्मको भवति । इति अनुपूर्वः । अनुभूय । अनुभूयावहे । अनुभूयामहे । अनुभूयसे। अनुभूया) । अनुभूयन्ने । अनुभूयते । अनुभूयते | अनुभूयते । एवमभिपूर्वः । अभिभूये। आभभूयाबहे । अभिभूयामहे । इत्यादि । तथा-टछादिषु-अभूयत । अन्धभूय । इत्यादि । भूयत । अनुभूयय । इत्यादि । भूया । अनुभूये । इत्यादि। एवं–एभ्यते । ऐध्यत ।
