________________
जे थकी अर्थने व्यंजीये के० प्रगट करीये तेने व्यंजन कहिये व्यंजन ते वाचक शब्द छे ते अर्थने कहे ते क्रियावंत थको तेज ते वस्तु कहे बीजाने न कहे अने तेहिज अर्थे कथं जे लक्षण ते कह्याने रूपं विशेष धाय जेम चेष्टा घट शब्द वाचे प्रसिद्ध के योषित् के० स्त्रीने माथे पाणी लावतो ते घट तथा स्थानके रह्यो अथवा तरण क्रिया करताने एवंभूतनय घट कहे नही. ए शब्द अर्थ तथा अर्थे शब्दने थापे के एनुं ए रहस्य हे जे स्त्रीने मस्तकें चढ्यो चेष्टावंत अर्थ ते घट शब्दे बोलावे तेथी अन्यथा तेने तेपणे बोलावे नही जेम सामान्य केवली जे ज्ञानादिक गुणे समान छे तेने समभिरूढनय अरिहंत कहे पण एवंभूतनय तो समवसरणादि अतिशय संपदा सहित तथा केवली ते इंद्रादिकें पूजतां युक्त होय तेनेज अरिहंत कहे ते विना न कहे. वाच्य वाचकनी पूर्णताने कहे ए स्वरूप एवंभूतनय जाणत्रो.
ए साते नयना भेद ते विशेषावश्यकने अनुसारे कह्या. नैगमना दस भेद, संग्रहना छ भेद अथवा बार कह्या व्यव हारना भेद आठ अथवा चउद कह्या. ऋजूसूत्रना चार अथवा छ कह्या शब्दना सात भेद कह्या. समभिरूढना वे भेद अने एवंभूतनो एक भेद कह्यो ए रीते सर्वना भेद कह्या वली नयचक्रमां नयना भेद सातसो कह्या छे ते पण जाणवा. । एवमेव स्याद्वादरत्नाकरात् पुनर्लक्षणत उच्यते नीयते येन श्रुताख्यप्रामाण्यविषयीकृतस्यार्थस्य शस्तादितरांशीदासीन्यतः सम्प्रतिपत्तुरभिप्रायविशेषो नयः । स्वाभिप्रेतादंशादपरांशापलापी पुनर्नयाभासः । स समासतः द्विभेदः द्रव्यार्थिकः पर्यायार्थिक आयो नैगमसंग्रह व्यवहार ऋजु
