________________
जिहां लगे आत्मानुं शुद्धस्वरूप चिदानंदघन ते साध्यमां नथी अने पुगलसुखनी आशायें विष, गरल, अन्योन्य। अनुष्ठान जे करवू ते संसारहेतु छे माटे साध्यसापेक्षपणे स्याद्वादश्नद्धाये साधन करवू एहिज मार्ग छे अने ए मार्गनी जे ||
प्रतीतरुचि सम्यक्त्व कहिये, ते सम्यक्त्व ग्रंथिभेद कस्या पामिये ते ग्रंथिभेद तो त्रण करण करे तो जडे ते त्रण करण || जीव करे तेवा सम्यक्दर्शन पामे ते त्रण करणमा पेहेलुं यथाप्रवृत्तिकरण, बीजं अपूर्वकरण, त्रीजु अनिवृत्तिकरण ए
करण सर्व संज्ञी पचेन्द्रि करे तेमा प्रथम यथाप्रवृत्तिकरण ते भव्य तथा अभव्य पण करें कोईक जीव अनंतिवार करे | ते यथाप्रवृत्तिकरण- स्वरूप लखिये छये. ___ सर्वकर्मनी उत्कृष्टस्थितिना बांधनार जीवने संक्लेश घणो छे माटे यथाप्रवृत्तिकरण करे नही, उक्तंच विशेषावश्यके
उकोसठिई न लभइ, भयणा एएसु पुबलद्धाए ॥ सबजहन्नठिइसुवि, न लम्भइ जेग पुवपडिबन्नो ॥१॥ माटे कर्मनी 5. उत्कृष्टस्थितिनो बांधनार जीव ते चार सामायिकनो लाभ न पामे अने जे जीव सात कर्मनी जघन्यस्थिति बांधे ते | |जीव तो गुणवंतज छे ए रीत छे माटे जेवारें एक कोडाकोडी सागरोपम पल्योपमने असंख्यातमें भागे घणी स्थिति] बांधतो होय ते यथाप्रवृत्तिकरण करे जे जीव कर्मक्षपणारूप शक्ति पाम्यो न हतो ते शक्ति पाम्यो तेने यथाप्रवृत्तिकरण कहिये उक्तं च भाष्ये येन अनादिसंसिद्धप्रकारेण प्रवृत्त कर्मक्षपणं क्रियते अनेनेति करण जीवपरिणाम एव उच्यते अनादिकालात् कर्मक्षपणप्रवृत्तावध्यवसायविद्रोपो यथाप्रवृत्तिकरणमित्यर्थः
क्षयोपशमी चेतनावीर्य जे संसारनी असारता जाणे संसार दुःखरूप करी जाणे तेथी परिग्रह शरीरथी खरे उद्धेगें 20
