________________
१०४
दशाश्रुतस्कन्धनियुक्ति : एक अध्ययन
काऊण मासकप्पं, तत्येव उवागयाण ऊणा ते । चिक्खल वास रोहेण वा वि तेण ट्ठिया ऊणा ।। ५९।। वासाखेत्तालंभे, अद्धाणादीसु. पत्तमहिगातो । साहगवाघाएण व अपडिक्कमिडं जा वयंति ।।६।। पडिमापडिवन्नाणं एगाहं पंच होतऽहालंदे । जिणसुद्धाणं मासो निक्कारणओ य थेराणं ।।११।। ऊणाइरित्त मासा एवं थेराण अट्ठ णायव्वा । इयरे अट्ठ विहरिउं णियमा चत्तारि अच्छंति ।।६।। आसाढपुण्णिमाए, वासावासंतु होति गतव्वं । मग्गसिरबहुलदसमीउ जाव एक्कम्मि खेत्तम्मि ।।६३।।
बाहिं ठित्तति वसभेहिं खेतं गाहेत्तु वासपाओग्गं । कप्पं कहेत्तु ठवणा, सावण सुद्धस्स पंचाहे ।।६४।।
एत्य तु अणभिग्गहियं वीसतिरायं सवीसतीमासं । तेण परमभिग्गहि गिहिणातं कत्तिओ जाव ।।६५।।
असिवाइकारणेहिं अहवा वासं ण सुट्ठ आरछ । अहिवहिपम्मि वीसा इयरेसु सवीसई मासो ।।६६।।
