________________
श्राचार्य सोमकोति एवं ब्रह्म यशोधर
खाली मरी तद उपनी ए कलिंगह देस मकार तु । हीडि भार तु ॥ २६६ ॥
भिसु भारा
हुए वहि
बकरी मरकर भंसा होना
૫૬
वरणुजारा गरबस लगा ए वस्त्र गुणति शीवार तु । लह उजेपी आश्रीसाए ढाली गुराज यामि तु ।। २६७ ।। ताप कर चाल्यु ले गए जिन जीयज नाम कु भी ंत तिरिए यात्रीज ए राजासन तोषार तु ।। २६६ ।। कूलि सिगि सुं दृष्य ए जाणि तरिए बाचार तु 1
पालिइ राइ वीनव्यु ए जाप्यु पश्व विचार तु ।। २६६ ।। कोणि राइ पाटव्याए भिसां लेवल तलार तु । तिरिश आणी हुन् बांधीज ए राजा भोजन ठाम तु ॥ २७० ॥
हींग लूस पाणी भरीय घरीम कडाही ताम तु tfsss लोटि घणुए भूमि प्रति पुलकार तु ॥ २७१ ॥ तब रांड बोलावीउ ए श्रागलि रहा सुयार तु । पाकु पाकु छेद करे मानिला इमवार तु ॥ २७२ ॥ तिथि पापी वली तिम कोउं ए जांकुडि झांडी क्रीम तु । ते छालु तिहां सेकीउ ए करतु प्रतिघणु रीव तु ।। २७३ ।।
श्रतिष्टिते वे सूर्या ए सुखि राजन श्राचार तु । एक जीव व पामीरं दुःख घणा संसार तु ॥ २७४ ॥
वस्तु
ब्रह्म बोल्ड ब्रह्म बौलइ सुखि न
जेरणी दूकडु जेह पच्छि पावक लोक करि पूरीड पाप कर्म वली नरय वासु । कूकड़ी तिहां जेम्मीयां पाप विशेशि बेह |
जगतां मात बिलालेईतु पापतणां फल एह ॥ २७५ ॥
भूपाल |
तिवासु ।