________________
अनुयोगद्वारसूत्र नो ऽग्निदेहेत् , नो वायुहरेत् , नो कुथ्येयुः, नो परिविध्वंसेरन , नो पूतितया हव्यमागच्छेयुः । ततः खलु वर्षशते वर्षशते एकमेकं वालाग्रम् अपहाय यावता खलु कालेन तत् पल्यं क्षीणं नीरजस्क निर्लेपं निष्ठितं भवति, एतद् व्यावहारिकम् हो वह भी कुछ अधिक तीन योजनकी हो अर्थात् एक योजन के छह टुकडे करो उनमें कुछ कम छटे टुकडे अधिक तीन योजन की इस पल्य की परिधि जाननी चाहिये । (से णं पल्ले एगाहिय बेयाहियतयाहिय जाव भरिए बालग्गकोडीणं) . अब इस पल्प को एक दिन दो दिन, तीन दिन यावत् सात दिन तक के ऊगे हए बालों की अग्रकोटि से भरो (ते णं बालग्गा णो अग्गी डहेजा जावणो पलिविद्धंसिज्जा, नो पूहत्ताए हत्यमागच्छेज्जा) उन बालाग्रकोटियों को इस प्रकारसे दवा दयाकर भरना चाहिये कि जिससे उन्हें न अग्निजला सके और न वायु आदि ही उन्हें उड़ा सके। जैसा पाठं व्यावहारिक उद्धार पल्पोपम के अर्थ करते समय लगाया है वैसा ही पाठ यहां पर लेना चाहिये । (तओणं वाससए वाससए एंगमेगं बालग्गं अवहाय जावहएणं कालेणं से पल्लेखीणे नीरए निल्लेवे निहिए भवह, से तं वावहारिए अद्धापलिभोवमे) अब इसके बाद सौ सौ वर्ष व्यतीत जब हो जावें, तब उन बालानों में से एक २ बाल જેટલી હોય એટલે કે એક જનને ૬ કકડા કરે તે તે કકડાઓમાંથી છઠ્ઠા કકડા કરતાં અધિક ત્રણ જન જેટલી તે પત્યની વૃત્ત–પરિધિ જાણવી. (सेणं पल्ले एगाहिय बेयाहिय तेयाहिय जाव भरिए बालग्गकोड़ीण) આ પત્યને એક દિવસ, બે દિવસ, ત્રણ દિવસ યાવત્ સાત हसना मोटा येडा मायनी अरिथी पूरित १. (ते णं वालग्गा णो अगी डहेज्जा, जाव णो पलिविद्धंसिज्जा, नो पूइत्ताए हव्वमागच्छेजा) त બાલારું કેરિએને એ રીતે ઠાંસી ઠાંસીને તે પત્યમાં પૂરિત કરવામાં આવે કે જેથી તેમને અગ્નિ બાળી શકે નહિ અને વાયુ વગેરે પણ તેમને ઉડાડી શકે નહિ અત્રે જે પાઠ વ્યાવહારિક ઉદ્ધાર પલ્યોપમને અર્થ સ્પષ્ટ કરતાં संसामा आयो छ, सवा 8 6 ५y aus नये. (तओ गं वासम्रए बाससए एगमेगं वालग्गं अवहाय जापइएणं कालेणं से पल्ले खीणे नीरए निल्लेबे निट्ठिए भवइ, सेत वावहारिए. अद्धा पलिओवमे) 8 ल्यारे સે સે વર્ષ પસાર થઈ જાય, ત્યારે તે બાલાવ્યોમાંથી એક એક બાલારાને તેમાંથી બહાર કાઢવું જોઈએ આ કમ મુજબ જ્યારે સર્વબાલાચો તેમાંથી
