________________
રદ
अनुयोगद्वारसूत्रे ન હોતા હૈ aહું અને સારા વિના જ હૈ = સદણ રાજા આ જ્ઞાન સારા સૌર swaષદ દ્વારા ના છત છે | કુવા રે મારા ઔર હેતુ જ હોવો જો વિચાર હૈ
અાવાર્થ-- g૪ દ્વારા સૂત્રો ને જન જur ? રૂ જાત को समझाया है। घडी घंटा, पल आदि, ये सब काल के ही અંશ હૈ વહુ છુ રિમાન ના હૈ દૃષેિ જો સ્ત્રાવણ નર નારા જ્ઞાન હૈ ! શ ણ અા વણા હૈ જિ-જસરા જિ શોરિઆન નરી ધ્રો વાત જૈસે-g૪ જજ જાણુ નિર્જિવા દોતા હૈ, કરી ઘર સજા કરી નિર્વિરાજ રા ર જ સુવા સુર दारक जय किसी बड़े भारी वस्त्र में से अपने हस्त की कुशलता से Tw gબ જ દુર જ્ઞાતા હૈ, તા રાષror કરાતા પર્ બની है कि इसने एकही समय में इस टुकडे को वहां से फाड़ लिया है । परन्तु उस वस्त्र में से उस एक हाथ के टुकडे को फाडने में असं. વાત સા સા સુચા વસ્ત્ર અસંતુ રે ગુલાઇ તે સના હૈ સૌર – જંતુ જે કરે છે પરાણે ના હૈ શાહ શબા જ્ઞા तक ऊपर का तंतु नहीं फटेगा-तब तक नीचे का तंतु नहीं फट सकता
ભાવી હોય છે તેમાં સાધ્ય-સાધનભાવ જ્ઞાન અન્વય- ૦૦ તિરેક વડે ગમ્ય હેય છે અહીં સૂત્રકારે આગમ અને હેતુ આ બન્નેનું સ્પષ્ટીકરણ કર્યું છે.
ભાવાર્થ-આ સૂત્ર વડે સૂત્રકારે “સમય શું છે?” તે વિશે સ્પષ્ટતા કરી છે ઘડી, સમય કલાક, પળ વગેરે આ બધાં કાળના જ અંશ છે. પણ એમનું વિભાજન થઈ શકે છે, તેથી એમને સમય રૂપ માની શકાય નહિ સમય ખરેખર કાલ તે અંશ છે કે જેનું વિભાજન થઈ જ ન શકે જેમ પુદગલ પરમાણુ નિવિભાગ હોય છે, તેમજ સમય પણ નિવિભાગ હોય છે. દઈને કોઈ કુશળ ચતુર જુવાન કે ઈ મે ટા તાકમાંથી પિતાના હસ્તકૌશલથી એક હાથ જેટલા વસ્ત્રને કકડો ફાડે છે, ત્યારે સાધારણ લોકો એમ સમજે છે કે એ એકજ સમયમાં એ કકડે તેમથી ફાડયો છે પણ ખરેખર તે તે વસ્ત્રમાંથી તે એક હાથ કકડાને ફાડવામાં અસંખ્યાત સમયે લાગ્યા છે વસ્ત્ર ઘણા તંતએના સમુદાયથી તૈયાર થયેલ છે અને દરેકે દરેક સંત અનેક પમેના સમુદાયથી તૈયાર છે. થયેલ ફાડતી વખતે જયાં સુધી ઉપરને તત ફાટશે નહિ, ત્યાં સુધી નીચેને તંતુ ફાટશે જ નહિ, અને જ્યાં સુધી એક તંતના ઉપરનું પક્ષમ ફાટશે નહિ, ત્યાં સુધી તે તંતુના બીજા પક્ષમાં
