________________
अनुयोगवन्द्रिका टीका सत्र ७० नोआगमतो भावोपक्रमनिरूपणम् २८३ अन्यच्च-"जुत्तं गुरुमगगहणं नाऊण तयं जहट्ठियं तत्तो।
जह होइ सुप्पसन्नं, तह जइयव्वं गुणत्थीहि" ॥१॥ छाया–युक्त गुरुमनोग्रहणं, ज्ञात्वा तदा यथास्थितं ततः ।
यथा भवति सुप्रसन्नं, तथा यतितव्यं गुणार्थिभिः ॥१॥
पुनः
"गुरुचितायत्तोई, वक्खाणंगाइ जेण सव्वाई।
तेण सह सुप्पसन्नं, होइ तयं तं सहा कुज्जा" ॥२॥ छाया-गुरुचितायत्तानि, व्याख्यानाङ्गानि येन सर्वाणि ।
तेन यथा सुप्रसन्नं, भवति तदा तत् तथा कुर्यात् ॥२॥ रूप समस्त अध्ययन गुरु महाराज के समीप में ही होता है इसलिये समस्त शास्त्रारम्भ गुरुमहाराज के आधीन है। अतः अपने हित की अभिलाषा रखने वाले शिष्य का कर्तव्य है कि वह गुरु महाराज की आराधना करने में तत्पर रहे।
१॥-और भी गुरुमहाराज के मनका-अभिप्राय -शिष्य को जानना उचित है। तब ही वह उनसे यथार्थ में शास्त्र का रहस्य ज्ञात कर सकता है। इसलिये गुणाथी-विनीत शिष्य को चाहिये कि जिस प्रकार से गुरु महाराज सुप्रसन्न रहें एसा यत्न उसे करते रहना चाहिये।
२॥-फिर भी कहा है 'गुरु चित्ताई इत्यादि । व्याख्यान के समस्त अंग गुरु महाराज के चित्ताधीन रहा करते हैं। इसलिये जिस प्रकार से वे सुप्रसन्न रहें वैसा सब काम शिष्य को अवश्य कर्तव्य है। ३॥-और भी આદિરૂપ સમસ્ત અધ્યયન ગુરૂ મહારાજની સમીપે જ થાય છે, તેથી સમસ્ત શાસ્ત્રારંભ ગુરૂને આધીન છે. તેથી પિતાના હિતની ખેવના રાખનાર શિયનું એ કર્તવ્ય થઈ પડે છે કે તેણે ગુરૂમહારાજની આરાધના કરવાના કાર્યમાં તત્પર रहे .
(૧) ગુરૂમહારાજના મનોભાવને (અભિપ્રાયને, જાણી લે તે શિષ્યને માટે અતિ આવશ્યક છે. ત્યારબાદ જ તે તેમની પાસેથી શાસ્ત્રના યથાર્થ રહસ્યને જાણી શકે છે. તેથી જે પ્રકારે ગુરૂ રાજી રહે એ પ્રકારનો પ્રયત્ન ગુણાથી વિનીત શિષ્ય કરે જઈએ.
(२) छुछ 3-"गुरुचित्ताई" त्याह-व्याज्यानना समस्त भागो १३ મહારાજના ચિત્તાધીને રહે છે. તેથી જે પ્રકારે તેઓ પ્રસન્ન રહે તે પ્રકારના કામે શિષ્યએ અવશ્ય કરવા જોઈએ.
