________________
આચાર્યશ્રીભ્રાતૃચંદ્રસૂરિગ્રન્થમાલા પુસ્તક ૪૦, ૫૩ પંચાંગીને માને છે કે કેમ? તેને તે વિચાર સરખે પણ આવતો નથી. ‘ડુંગરેં બળતું દેખાય છે પણ પગ તલે બળતું દેખાતું નથી” સહકેઈપરના દેષ જોવામાં દીવ્ય ચક્ષુ છે પણ પોતાના દેષ જોવામાં જન્માંધ સદશ આચરણ કરે છે. હવે વિચારે કે શ્રી સિદ્ધાંતમાં સર્વત્ર મુનિઓને વેત માને પેત વસ્ત્ર ધારણ કરવાનું પ્રભુએ ફરમાન કરેલ છે. તેને છે પત વસ્ત્ર ધારણ કરવાનું કોઈ પણ સૂત્ર પંચાંગીમાં બતાવેલ નથી છતાં સૂત્ર પંચાંગીની અવગણના કરીને પીત વસ્ત્ર ધારણ કરે છે. તે હવે તેમણે પંચાંગી શી રીતે માની ગણાય? અને શ્રી પાર્ધચંદ્રસૂરિજી તે તમાને પેત વસ્ત્ર ધારણ કરવાનો આદેશ હોવાથી વેત-માનોપેત વસ્ત્રને આચરણ તથા ઉપદેશ કરે છે. શું તમારું કીધું ન કરે તેથી શ્રીપાર્ધચંદ્રસૂરિ પંચાંગી માનતા નથી; એમ કહેવું છે? તે તે સવોનું કહેવું માને છે. જુઓ શ્રી આવશ્યક નિર્યુક્તિની ગાથા ૩૫૭માં કહે છે કે-“સુકવર ” તેની વ્યાખ્યા મલયગિરિસૂરિકૃત– “ગુઠ્ઠાવાનિ જેવાં તે સુવાના થાળ અર્થાત્ વેત વસ્ત્રો છે જેઓના તે શ્વેતાંબર મુનિએ કહેવાય. આમ શેખે નિયુક્તિમાં પાઠ છે છતાં ન માને તેણે નિયુક્તિ માની કેમ કહેવાય?, અને શ્રીપાચંદ્રસૂરિજી તે નિયુક્તિના પાઠ પ્રમાણે વર્તે છે. તે હવે બન્નેમાં નિયુક્તિ કોણે માની ગણાય; તેતે પિતેજ સમજી લેવાનું છે. વલી શ્રીનિશીથચૂર્ણિમાં કહેલ છે કેકેઈપણ સાધુ જે વસ્ત્ર કલક લેબ્રાદિકથી રંગે તે તેને પ્રાયશ્ચિત આવે.’ આ પ્રમાણે ચૂણિમાં છે છતાં પણ તે પાઠને ન માને અને ઉલટા અર્થ કરે તેણે ચૂર્ણિમાની ગણાય?
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
