________________
[૨૯
પ્રા. ગૂ. સાહિત્યમાં વૃત્તરચના
પશિનિ પૂછવા ફૂલ ચાલી, માઈ તાં ચૂનડી યોગ્ય આલી; ઝાંપા સુધી આવિઓ સ્ત્રી અપાર, પાછું વાળી જે કહું એક વાર. માતા બેલીઃ “રહે હવે પુત્રી બુર્વે, સ્વામીનિં તાં સેવજે ચિત્ત શુદ્ધે; આંખે આંજે, ચાંદલો નિત્ય ભાલે, ઝા કાને, ઝાંઝરી નિત્ય ઘાલે.
(ભુજગપ્રયાત ) સદા રાખજે સર્વ સૌભાગ્યચિહ્ન, ન કીજે વૃથા બેલી ભર્તાર ખિન્ન; જનો દેખતાં તું મ કાઢેશ વાણું, પતિ આવતા દેખીને આપ પાણું.
( કુતવિલમ્બિત ) પતિ વિના મ જમે, સુણિ સુન્દરી, હરિ સમા અવિધાર મને કરી, શ્વસુરને નમાજે જઈ સાસરે, દિયર-જેઠની લાજ ઘણું કરે.”
(માલિની ) પ્રિયકર હૃદયેથી કામિની ઠેલિ નાખિ, અધર અમૃત વાહી ભલવી કાંત ચાખિ; ઉર નખ પદ દેઇ વેણિકા ભાર તાણે, ગુણવતી નથી તેથી, કંથ એવી વખાણે.
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
