________________
आगम
(४०)
[भाग-6] "आवश्यक"- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ४ अध्ययनं [१], नियुक्ति: [१०६०], वि०भा०गाथा [३५७१], भाष्यं [१९१...], मूलं [१] | गाथा - पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत
सुत्राक
[१]
दीप अनुक्रम
श्रीआव०
माणसामी कोसंबीए समोसरितो, तत्व चंदसूरा भयवंतं वंदगा सविमाणा ओइपणा, तत्थ मिगावती अजा उदयणमायाकुंभकारमलयगि II दिवसोत्तिका चिरं ठिया, सेसाओ साहणीओ तित्थयरं बंदिऊण पडिगया, सिग्यमेव वियालीभूयं, मिगावती संभता गया कयोवृत्तौ सूत्र- अज्जचंदणासगासं, एयातो ताव पडिकंताओ, मियावती आलोएउं पवत्ता, अज्जचंदणाए भणिया-अजो चिरं ठियासि,
किंवा स्पर्शिका जुत्तं नाम तुज्झ उत्तमकुलप्पसूयाए एगागिणीए चिरं अच्छिउंति !, सा सम्भावेण मिच्छादुक्कडंति भणमाणी अज्जचंद-15
गाए पाएसु पडिया, अञ्जचंदणाएवि तीए वेलाए संथारगं गयाए निद्दा आगया, पसुत्ता, मिगावतीएवि तिघसंवेगमावनाए ॥५८४॥
INपायवडियाए चेव केवलनाणं समुप्पण्णं, सप्पो य तेणंतेणमुवागतो, अजचंदगाए य संघारगातो हत्थो लंबति, मिगाव-1
तीए मा खजिहित्ति सो हत्थो संथारगं चडावितो, सा विबुद्धा, भणइ-किमेयंति ?, अन्नवि तुम अच्छासित्ति मिच्छादुक्कडं, निद्दापमाएणं न उदृवियासि, मियावती भणति-एस सप्पो मा ते खाहितित्ति हत्थो चडावितो, सा भणइ-कहिं सो, सा दाएइ, अज्जचंदणा अपेच्छमाणी भणइ-अज्जो ! किं ते अतिसयो ?, सा भणइ-आमं, तो किं छउमत्थो केवलिगो वा ?,
सा भणइ-केवलिगो, पच्छा अजचंदणा पाएसु पडिर्ड भणइ-मिच्छादुक्कडं, केवली आसाइतो, एवं भावपडिकमणं, दएरथ गाहा-जइ य पडिकमियवं, अवस्स काऊण पावयं कम्मं । तं चेव न कायई, ता होइ पए पटिकतो ॥१॥ VI(आव. ६८३ ) इह च प्रतिक्रमामि, भूतात् सायद्ययोगानिवर्तेऽहमित्युक्तं भवति, तसाच निवृत्तिर्यत्तदनुमतिविरमणमिति.IDAI
तथा निंदामि गहें इति, अत्र निन्दामि जुगुप्से इत्यर्थः, गहें इति च तदेवो भवति, ययेवं तत एकार्थत्वे को भेदः, उच्यते, सामान्यार्थाभेदेऽपि इष्टविशेषार्थों गर्दाशब्दः, यथा सामान्ये गमनाथें गच्छतीति गौः सर्पतीति सर्पः,
[२]
सर
For
F
lutelu
~296~