________________
आगम
(४०)
[भाग-6] "आवश्यक"- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ४ अध्ययनं [१], नियुक्ति: [१०३२], वि०भा०गाथा -1, भाष्यं [१७४...], मूलं [१] / गाथा पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक [१]
दापक्षे प्रतिपदि निशि चवकरण, द्वितीयायां दिवसे बालवं, रात्री कौलवं, तृतीयायाः दिवसे स्त्रीविलोचन निशि गरादि चतु
या दिवसे वणिज निशि विष्टिरित्येवमादि स्वयं भावनीय, उक्तं च-"किण्हनिसि तइअदसमीसत्तमिचाउद्दसीसु अह विट्ठी। ४. सुक्कचउत्थिक्कारसिनिसि अदुमि पुण्णिमाइ दिवा ॥१॥ सुद्धस्स पडिवाइनिसि पंचमिदिणि अदमीइ राइम्मि । दिवसस्स
वारसी पुणिमाइ रतिं बर्व होइ ॥२॥ बहुलस्स च उत्थीए दिवा य तह सत्तमीअ राइम्मि । इकारसीह उ दिवा बवकरणं
होइ नायचं ॥३॥इत्यादि, अलं प्रसङ्गेन । उक्तं कालकरणं, अधुना भावकरणमभिधीयते-तत्र भावः-पर्यायः, 18| तस्य जीवाजीवोपाधिमेदत्वात् तत्करणमप्योघतो द्विविधमेव, तथा चाह
जीवमजीवे भावे अजीवकरणं तु तस्थ वण्णाई । जीवकरणं तु दुविहं सुअकरणं नो असुअकरणं ॥१०३२॥ आइह अलाक्षणिको मकारः प्राकृतत्वात् , भावे-भावविषयं करणं द्विविधं, तद्यथा-जीवे अजीवे च, तत्राल्पवक्तव्यत्वाद-18
जीवभावकरणमेवादावुपदर्शयति-अजीवकरणं तुशब्दस्य विशेषणार्थत्वात् अजीवभावकरणं परिगृह्यते, तत्र-तयोर्मध्ये 8 वर्णादि, किमुक्तं भवति ?-यदिह परप्रयोगमन्तरेणानादेनानावर्णान्तरगमनं, आदिशब्दात् गन्धादिपरिग्रहः, एतत्सर्वम
जीवभावकरणं, ननु च द्रव्यकरणमपि विश्रसाविषयमेवंप्रकारमेवोक्तं ततः कोऽत्र भावकरणे विशेषः?, उच्यते, इह भा[पूवाधिकारात् पयोंयप्राधान्यमाश्रीयते, तत्र तु द्रव्यप्राधान्यमित्यदोषः, जीयकरणं तु जीवभावकरणादि च जीवभावत्वात्
द्विविधं श्रुतभावकरणं नोश्रुतभावकरणं च-गुणकरणादि, चशब्दस्य च व्यवहितः सम्बन्धः ॥ सम्प्रति जीवभावकरणेना|धिकार इति, तदेव यथोद्दिष्टं तथैव च भेदतः प्रतिपिपादयिषुराह
IDEARRESENCE
दीप अनुक्रम
[२]
Fur
& Fonte
~259~