________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३
अध्ययनं [-], नियुक्ति: [६०१-६०२], विभा गाथा [-], भाष्यं [१२६], मूलं -/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक
दीप
प्रामाण्यमभ्युपैयं, सर्वज्ञमूलस्यावश्यं प्रमाणत्वेनाभ्युपगमार्हस्वाद, अन्यथा सम्यक्प्रमाणाप्रमाणविभागापरिणतेः प्रेक्षाव|त्ताक्षितिप्रसङ्गात् , अथ कथमेतत्मत्येयं यथाऽयमागमः सर्वज्ञमूल इति !, उच्यते, यदुक्कोऽर्थः प्रत्यक्षेणानुमानेन च न बाध्यते नापि पूर्वोपरव्याहतः सोऽवसीयते सर्वज्ञप्रणीतोऽन्यस्य तथारूपत्वासम्भवातु, ततस्तस्माद्यसिद्धं तत्सर्व सुसि-
द्धम् , उक्तं च दिवेण य इद्वेण य जंमि विरोहो न जुजइ कहिंचि । सो आगमो ततो जं नाणं तं सम्मनाणंति १॥१॥(धर्म० ५१९) ततः प्रत्यक्षानुमानागमप्रमाणसिद्धत्वाद्वेदप्रतिष्ठितत्वाच सीम्य ! अस्ति जीव इति प्रतिपत्तन्यम्,
इह वेदपदोन्यासस्तेन वेदानां प्रमाणत्वेनाङ्गीकृतत्वात् ॥ छिन्नम्मि संसयम्मि अ जिणेण जर-मरणविप्पमुक्केणं । सो समणो पञ्चइओ पंचहिं सह खंडियसएहिं ॥१०॥
उक्तप्रमाणेन जिनेन-भगवता वर्द्धमानस्वामिना जरामरणाभ्यामुक्तलक्षणाभ्यां विप्रमुक्त इव विप्रमुक्तः तेन छिन्नेनिराकृते संशये स इन्द्रभूतिः पञ्चभिः खण्डिकशतैः-छात्रशतैः सह श्रमणः प्रणजितः, प्रत्रजितः सन् साधुः संवृत्त इत्यर्थः ॥
प्रथमो गणधरः समाप्तः । तं पइव सोउं बीओ आगच्छई अमरिसेणं । वच्चामि णमाणेमी पराजिणित्ता णतं समणं ॥ ६०२॥
तं-इन्द्रभूतिं प्रनजितं श्रुत्वा द्वितीयः-खल्वप्निभूतिरत्रान्तरे अमर्षेण प्राग्व्यावर्णितस्वरूपेण हेतुभूतेन आगच्छति भगपावत्समीपं, केनाभिमायेणेत्याह-वजामि, णमिति वाक्यालङ्कारे आनयामि, निजचातरमिन्द्रभूतिमिति गम्यते, दोपराजित्य णमिति पूर्ववत् तं श्रनणमिन्द्रजालिककल्पमिति । पुनरपि किं चिन्तयन्नसावागत इत्याह--
अनुक्रम
... अथ द्वितीय-गणधरस्य वृतांतं आरभ्यते
~62~
