________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३
अध्ययनं [-], नियुक्ति: [५९९], वि०भा०गाथा -, भाष्यं [१२४-१२५], मूलं [-/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
गमनं
प्रत सूत्राक
EX
--%
दीप
आवश्यकता देवान दानवानां च पुरतः-अग्रे तथाविधप्रश्नजाहलमतापं कृत्वा क्षणेन-क्षणमात्रेण 'से' तस्य सर्वज्ञवादं निम्षमा गौतमान श्रीमलय- नाशयानि।
| दुनूर्ण पत्तो दई तेलुकपरिवुदं वीरं । चउतीसाइसयनिहिं स संकिओ चिडिओ पुरओ ॥१२४ ॥
इति-पृचोंक्तमुक्त्वा मामो भगवत्समीपं, हवा च भगवन्तं वीरं त्रैलोक्यपरिवृतं चतुर्विंशदतिदायनिधि स शङ्कितः पुरतोऽवस्थितः । अत्रान्तरे। आभट्ठो य जिणे जाइ-जरा-सरणविपनुक्केणं । नामेण य गुत्तेण य सवन्नू सवदरिसिणा ॥ ५९९ ॥ ___ आभापितः-संलप्तो जिनेन-भगवता महावीरेण जाति:-प्रसूतिर्जरा-वयोहानिलक्षणा मरणं-दशविधप्राणविप्रयोग-1 रूपं एभिर्विममुक्तस्तेन, कथमाभापित इत्याह-नाना-हे इन्द्रभूते ! इत्येवंरूपेण तथा गोत्रेण च-यथा हे गौतमगोत्र, किंविशिष्टेन जिनेनेत्याह-सर्वज्ञेन सर्वदर्शिना । आह-यो जरामरणविषमुक्तः स सर्वज्ञ एवेति गतार्थमिदं विशेषणं, न. नयादपरिकल्पितजात्वादिविनमुक्तमुक्तनिरासार्थत्वात्, तथाहि-कश्चिद् गुणविप्रमुक्तमोक्षवादिभिरचेतना मुक्ता इप्यन्तेतस्तनिरासार्थमूचे सर्वज्ञेन सर्वदर्शिनेति ॥ इत्थं नामगोत्राभ्यां संलप्तस्य तस्य चिन्ता अभवत्-तथा चाहहे ! इंदभूइ ! गोअम ! सागयमुत्ते जिणेण चिंतेइ । नामपि मे विआणइ, अहवा को मं न याणेइ ! ॥१२५॥ १३॥ । हे इन्द्रभूते ! गौतम ! स्वागतमिति जिनेनोके स चिन्तयति-अहो नामापि मे विजानाति, अथवा सर्वत्र प्रसिद्धोऽहं x को मां न जानाति ॥
अनुक्रम
- 44
Janhaindian m
SH
... अथ प्रथम-गणधरस्य वृतांतं आरभ्यते
~49~