________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३
अध्ययनं [-], नियुक्ति: [५७२-५७४], वि०भा०गाथा -1, भाष्यं [११९...], मूलं -/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्राक
E
यावश्यकेवतो नामोदयात्-कर्मोदयाद्भवन्ति ॥ आह-अभ्यासां प्रकृतीनां वेदना (द) गोत्रादयो नाम्रो वा थे इन्द्रियादयः श्रीजिनसश्रीमलयप्रशस्ता उदया भवन्ति ते किमनुत्तरा भगवतश्छमस्थकाले केवलिकाले वा भवन्ति ! किं वा नेति, उच्यते-
हननादि समवसरणे पगडीणं अन्नामुवि पसत्थ उदया अणुत्तरा हुंति । खयउवसमेवि अतहा खयम्मि अविकप्पमाहंसु ॥५७२||
| 'अन्नासुवि'त्ति षष्ठ्यर्थे सप्तमी, अन्यासामपि प्रकृतीनां अपिशब्दान्नानोऽपि प्रशस्ता उदया-उच्चैर्गोत्रादयो भवन्ति, ॥३०७॥ किमितरजनस्येव !, नेत्याह-अनुत्तराः-अनन्यसदृशा इत्यर्थः, 'खओवसमेऽविय'त्ति क्षयोपशमे सति ये दानलाभा
|४दयः कार्यविशेपा अपिशब्दादुपशमेऽपि ये केचन तेऽप्यनुत्तरा भवन्तीति क्रियायोगः, तथा कर्मणः क्षये-आत्यन्तिक-18
प्रक्षये सति क्षायिकज्ञानादिगुणसमुदयमविकल्प-व्यावर्णनादिकल्पनातीतं सर्वोत्तममाख्यातवन्तस्तीर्धकरगणधराः॥ |आह-असातवेदनीयाद्याः प्रकृतयो नानो वाऽप्रशस्ताः कथं तस्य दुःखदा न भवन्ति !, उच्यते४ अस्सायमाइआओ जाविअ असुहा हवंति पयडीओ। निबरसलवुच पए न हुँति ता असुहया तस्स ॥५७३॥ | असाताद्या या अपिच प्रकृतयः अशुभा भवन्ति ता अपि 'निम्बरसलव' इव लवो-बिन्दुः पयसि-क्षीरे, न भवन्ति,
असुखदास्तस्य-भगवतः तीर्थकृतः ।। उक्तमानुषङ्गिक, प्रकृतं द्वारमधिकृत्य प्रोच्यते-तत्र कश्चिदाह-उत्कृष्टरूपतया मग४ वतः किं प्रयोजनम् !, अत आह
२०७॥ धम्मोदएण स्वं करिति रूवस्सिणोऽपि जइ धम्मं । गेझवओ अ सुरूवो पसंसिमो तेण रूवं तु ॥ ५७४॥
धर्मस्योदयो धर्मोदयस्वेन रूपं भवतीति श्रोतारोऽपि धमें प्रवर्त्तन्ते, तथा कुर्वन्ति रूपस्विनोऽपि-रूपवन्तोऽपि
दीप
अनुक्रम
ल
~37~
