________________
आगम
(४०)
भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र अध्ययनं , नियुक्ति: [७८६-७८७], वि०मा गाथा -], भाष्यं [१४८...], मूलं - /गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक
एवं शेषाणामपि परस्परं भावनीयं, गोष्ठामाहिलमधिकृत्य पुनरेकैकस्य त्रयो दोपाः, तथाहि-बहुरतान् प्रति गोष्ठामा-11 Mहिलोऽब्रवीत्-कारणत्रयाद् भवन्तो मिथ्यादृष्टयः, तत्र-एकमिदं यत्कृतं कृतमिति (यूय) वदतेति, द्वितीयं स्पृष्ट बद्धं कर्म,
तृतीयमपरिमाणं प्रत्याख्यानमिति, बहुरता अपि तं प्रत्यवोचन, भवानपि कारणत्रयाग्मिय्यादृष्टिः-एक तावदिदं यता हक्रियमाणं कृतमिति वदति, द्वितीयं स्पृष्टमवद्धं कर्म, तृतीयं सपरिमाणं प्रत्याख्यानमिति, एवं सर्वान् प्रति योजनीयम् ,
अन्ये त्याहुः-एककस्य द्वौ द्वौ दोषावेवं वेदितव्यो, एकं तावत्स्वयं विप्रतिपना द्वितीयं परानपि व्युद्ग्राहयन्तीति ।। छानन्वेता दृष्टयः संसाराय आहोखिदपवईयेत्याशङ्कानिवृत्त्यर्घमाह
सत्तेया दिवीओ जाइजरामरणगन्भवसहीणं । मूलं संसारस्स उ हवंति निग्गंथरूवेणं ॥ ७८६ ।। NI सप्ताप्येता दृष्टयो, बोटिकास्तु मिथ्यादृष्टय एवेति न तद्विचारः, 'जातिजरामरणगर्भवसतीना'मिति जातिग्रहणं नार-1
कादिप्रकृतिग्रहे चरितार्थमिति गर्भवसतिग्रहणमदुष्ट, मूलं-कारणं, भवतीति योगः, मा भुत्सकृदाविनीनां जातिजरामरणगर्भवसतीनां मूलमिति प्रत्ययस्तत आह-संसारस्स उ' इति संसरणं संसार:-तियंग्नरनारकामरभवानुभूतिरूपः प्रदीर्घः। तस्यैव, तुशब्दस्यावधारणार्थत्वात् , केन रूपेणेत्याह-निर्ग्रन्थरूपेण ॥ अथैते निन्हवाः किं साधव उत तीर्थान्तरीया आहो-10 स्विन्मिथ्यादृष्टयः !, उच्यते, न साधवो, यतः साधूनामेकस्याप्यर्थाय यत्कृतमशनादि तच्छेषाणां न कल्पते, नै निन्हवानां, तथा चाह
पवयणनीटूआणं जं तेर्सि कारिज जहिं जत्थ । भजं परिहरणाए मूले लह उत्तरगुणे म ॥ ७८७ ॥
-21-04-%---
दीप
अनुक्रम
-
मा.सू.७२
-H
JanEttacamont
~276~