________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक"- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३ अध्ययनं -, नियुक्ति: [७२५-७२६], विभा गाथा [२०४७-२०५१], भाष्यं [१३७...], मूलं [-/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
14
प्रत सूत्रांक
रयणं, तम्मि मए से पुत्तेण भणियं-मए सद्धिं भोगे मुंजाहि, तीए भणिय-न तरसि माझं फरिसं विसहित्तए,सोन पत्तियह, ताहे आसो आणावितो, सो तीए मुहातो आरम्भ कडिं जाव हत्थेणं छिन्नो, सो' गलिऊण सुकवखएण मतो, तहावि। अप्पत्तियतो लोहमओ पुरिसो तीए अवगुंडितो, सोऽवि विलीनो॥ द्वारप्राणापाननिरोघे सत्यायुभिद्यते, यथा छगलाणं |जन्नवाडाइसु मारिजंताण।। एवं सप्तविधं भिद्यते आयुः, न चैतत्सर्वेषामेव, किन्तु सोपक्रमायुषां, तब 'देवा नेरइया वा असंखयासाउया य तिरिमणुया । उत्तिमपुरिसा य तहा चरमसरीरा य निरुवकमा ॥१॥ सेसा संसारत्था भइया सोबकमा व इयरे वा । सोवक्कमनिरुवकमभेयो भणितो समासेण ॥ २॥' आह-अध्यवसायादीनां निमित्तत्वात् परिभोगाद्भेदेनोपन्या-11 |सो न युक्तः, न, आन्तरविचित्रोपाधिभेदेन निमित्तभेदानामेवोपन्यासतोऽदोषः, आह-यद्येवमुपक्रम्यते आयुः ततः कृतनाशः, येन च कर्मणा तदुपरम्यते तस्यावृतस्यैवाभ्यागम इति, अत्रोच्यते-इह यथा वर्षशतोपभोगाय कल्पितं धान्य
भस्मकच्याधिपीडितस्याल्पेन कालेनापि भुझानस्य न कृतनाशो नायकृताभ्यागमस्तद्वदनापीति । तथा चाह भाष्यकार:11"कम्मोवकामिज्जइ अपत्तकालंपिजइ ततो पत्ता। अकयागमकयनासा मोक्खाणासासया दोसा॥१॥(वि.२०४७)।
न यदीहकालियस्सचिनासो तस्साणुभूइतो खिप्पं । बहुकालाहारस्स व दुयमग्गियरोगिणो भोगा ॥२॥(२०४८) सवं च पदेसतया भुवइ कम्ममणुभावतो भइयं । तेणावस्साणुभचे के कयनासादयो तस्स?॥३॥ (२०४९) किंचिदकालेऽवि फलं पाइजइ पचए य कालेण । तह कम्मं पाइज्जइ कालेण य पचए अन्नं ॥ ४॥ (२०५०) जहवा दीहारज्दज्झइ कालेण पुंजिया खिप्पं विततोपडओसुस्सइ पिंडीभूतोउ कालेणं॥५॥(२०६१)इत्यादि,
दीप
अनुक्रम
~142