________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३
अध्ययनं [-], नियुक्ति: [७१६-७१७], विभा गाथा [-], भाष्यं [१३७], मूलं -/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
आवश्यक श्रीमलय- समवसरण
प्रत सूत्रांक
॥३५॥
निच्छयओ दुन्नेयं को भावे कम्मि वट्टए समणो ? । ववहारओ अ कीरइ जो पुवठिओ चरित्तम्मि ॥ ७१६ ॥18|भाषमाणा
निश्चयतो दु यं-कः कस्मिन् प्रशस्तेऽप्रशस्ते वा भावे वर्त्तते श्रमण इति, भावश्चेह ज्येष्ठः, ततोऽनतिशयिनो बन्दन-18| ज्येष्ठस्व करणाभाव एव प्राप्त इत्यतो विधिमभिधिरसुराह-व्यवहारतस्तु क्रियते वन्दनं 'यः पूर्वस्थितश्चारित्रे' यः प्रथम प्रव्रजितः वन्दनं सन् अनुपलब्धातिचार इति ॥ आह-सम्यक्तदावापरिज्ञाने सति किमित्येवं क्रियते ?, उच्यते, व्यवहारप्रामाण्यात, तस्यापि च बलवत्त्वात् , तथा चाह भाष्यकार:|ववहारोऽवि हु बलवं जं छउमत्थंपि वंदई अरिहा । जा होइ अणाभिन्नो जाणतो धम्मयं एयं ॥ १३७ ॥ ___ व्यवहारोऽपि बलवान् यत्-यस्मात् उसस्थमपि पूर्वरत्नाधिकं गुर्वादिं अर्हन्नपि-केवल्यपि वन्दते, अपिशब्दः अत्रापि संबध्यते, किं सदा, नेत्याह-'जा होइ अणाभिन्नो' त्ति यावद् भवत्यनभिज्ञातः यथाऽयं केवलीति, किमिति वन्दते इत्या-10
ह-जानन् धर्मतामेता, व्यवहारनयवलातिशयलक्षणामिति ॥ (भा०१२३ हा०)॥ आह-यद्येवं सुतरां वयापर्यायहीनस्य *तदधिकान् वन्दापयितुमयुक्कं आशातनाप्रसङ्गात्, उच्यतेइत्थ उ जिणषयणाओ, सुत्तासायणबहुत्तदोसाओ। भासंतजिट्ठगस्स उ काय होइ किइकम्मं ॥ ७१७ ॥
॥३५॥ अत्र तु-व्याख्याप्रस्ताववन्दनाधिकारे जिसवचनात्-तीर्थकरोकत्वात् , तथा अवन्धमाने सूत्राशातनादोषबहुत्वात् |भाषमाणज्येष्टस्य, तुरेवकारार्थः, स चैवं योग्यः-प्रत्युच्चारणसमर्थस्यैव, किम्?-कर्त्तव्यं भवति, कृतिकर्म-वन्दनकमिति
दीप
अनुक्रम
~129
