________________
आगम
"भगवती'- अंगसूत्र-५ (मूलं+वृत्तिः ) भाग-२ शतक [३०], वर्ग , अंतर्-शतक H, उद्देशक [१-११], मूलं [८२४-८२८]
(०५)
श्रीभग
लघुवृत्तौ ।
प्रत सूत्रांक [८२४
त्वाद् , इह च यानि सम्यग्दृष्टिस्थानानि अलेश्यत्वसम्यग्दर्शननोसंक्षोपयुक्तत्वावेदत्वादीनि तानि नियमात् क्रियावादे क्षिप्यन्ते,
३००
१ उद्देशः HIमिथ्यादृष्टि स्थानानि तु मिथ्यात्वाज्ञानादीनि शेषसमयसमवसरणत्रये,'सम्मामिच्छादिहीणं'ति सम्यग्मिथ्यादृष्टयो हि साधारण| परिणामत्वात् नो आस्तिकाः नापि नास्तिकाः, किन्तु अज्ञानविनयवादिन एव स्युरिति । 'पुढविकाइया णमित्यादौ 'नो किरियावाइ'त्ति मिथ्यारष्टित्वात् तेषां, अज्ञानिका अक्रियावादिनच ते स्युः, बादाभावेऽपि तद्वादयोग्यजीवपरिणामसद्भावाद् , बैनयिकवादिनस्तु ते न स्युः, तथाविधपरिणामाभावादिति, पुढविकाइयाणं जं अत्थी'त्यादि, पृथ्वीकायिकानां यदस्ति सलेश्य|कृष्णनीलकापोततेजोलेश्याकृष्णपाक्षिकत्वादि तत्र सर्वत्रापि मध्यमं समवसरणद्वयं वाच्यमिति, 'एवं जाव चउरिंदियाण'मित्यादि, ननु द्वीन्द्रियादीनां सास्वादनभावेन सम्यक्त्वं ज्ञानं चेष्यते तत्र क्रियावादिवं युक्तं तत्स्वभावत्वात् इत्याशङ्याह-'सम्मत्तनाणेहिं' क्रियावादविनयबादौ हि विशिष्टतरे सम्यक्त्वादिपरिणामे स्यातां, न सास्वादनरूपे इति भावः। 'जं अस्थि तं|भाणियव्य'ति पञ्चेन्द्रियतिरश्चामलेश्याकपायित्वादि न प्रष्टव्यमसम्भवादिति भावः । जीवादिषु पञ्चविंशतिपदेषु यद्यत्र समवसरणमंस्ति तत्तत्रोक्तम् , अथ तेष्वेवायुर्वन्धनिरूपणायाह-किरिए'त्यादि,'मणुस्साउयं पकरेंति देवाउयपि पकरेंति ति यदुक्तं |
तत्र ये देवा नारका वा क्रियावादिनस्ते मनुष्यायुः प्रकुर्वन्ति, ये तु मनुष्याः पञ्चन्द्रियतिर्यश्चो वा ते देवायुरिति, 'कण्हलेसा माणं भंते! जीवा' इत्यादौ 'मणुस्साउयं पकरेंति'त्ति यदुक्तं तन्नारकासुरकुमारादीनाश्रित्य ज्ञेयं, यतो ये सम्यग्दृष्टयो नराः
पञ्चेन्द्रियतिर्यश्चश्व ते मनुष्यापुर्न बभन्त्येव, वैमानिकायुर्वन्धकत्वात्तेषामिति, अलेस्सा णं भंते ! जीवा किरियावाह'त्ति अ- २९१॥ लेश्याः सिद्धा अयोगिनश्च, ते चायुश्चतुष्कं न बनन्ति, सम्यग्दृष्टिपदे 'जहा अलेस'ति सर्वाऍषि न बनतीत्यर्थः ।। नारकदण्डके
20 MAIDAITHIADMIDCATIOHITADHARDHA
८२८]
दीप
अनुक्रम [९९८१००२]
N AIdea namaste
पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्रा०५] अंगसूत्रा०५] भगवती मूलं एवं दानशेखरसूरिरचिता वृत्ति:
~296~
