________________
आगम
(०५)
भाग-1 "भगवती'- अगसूत्र-५ (मूलं वृत्ति:) भाग-१
शतक [१], वर्ग, अंतर-शतक, उद्देशक [१], मूलं [१५-१४] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्रा०५] अंगसूत्रा०५] भगवती मूलं एवं दानशेखरसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत
सूत्रांक
[१५-१७]
HTRARANDARIANDITATISTIALATHARTestamaithun
दीप अनुक्रम [२०-२३]
मत(ता)भेदमाह, अमत्तसंयतस्य हि शुभोऽशुभश्च योगः स्यात् , संयतत्वात् प्रमादपरत्वाच, तत आह-'सुहंजोगं पडुच्च'त्ति शुभंयोग-उपयुक्ततया प्रत्युपेक्षणादिक्रियाकरणं, अशुभयोगं तु तदेवानुपयुक्ततया, आह च-"पुढवीआउक्काए तेऊवाऊवणस्सइतसाणं । । १ शतके पडिलेहणापमत्तो छण्हपि विराहओ होइ ॥१॥" "सब्बे पमत्तजोगा समणस्स उ होइ आरंभो" अतः शुभाशुभयोगौ आत्मारं- १ उद्देशः | भादिकारणं, 'अविरई पडुच्च'त्ति, इहाय भावः यद्यप्यसंपतानां सक्ष्मकेन्द्रियादीनामात्मारंभादित्वं साक्षानास्ति तथाऽप्यविरतिं
प्रतीत्य तदस्ति तेषां, न हि ते ततो निवृत्ताः, अतोऽसंयतानामविरतिस्तत्र कारणं, निवृत्तानां च कथंचिदात्मारंभाचारंभकत्ये[ना]-10 | प्यनारंभकत्वं, यदाह-"जा जयमाणस्स भवे०"त्ति, 'से तेण?णं' अथ तेन कारणेनेति । अथात्मारंभकादित्वं नारकादिचतु-1 |विंशतिदंडकेषु भावयन्नाह-'नेरहयाण'ति व्यक्तं, नवरं मनुष्येषु संयतासंयतप्रमत्ताप्रमत्तभेदाः पूर्वोक्ताः सन्ति ततस्ते यथा जी| वास्तथाऽध्येतन्याः, किन्तु संसारसमापन्ना इतरे च ते न वाच्याः, भववर्तित्वाचेषामिति,व्यन्तरादयो यथा नारकास्तथाऽध्येतव्या, असंयतत्वसाधादिति । अथ सलेश्यास्तान तैरात्मारंभादिदंडकैरेव निरूपयन्नाह, तत्र 'सलेस्स'त्ति लेश्यावन्तो जीवाः 'जहा। ओहिय'त्ति यथा ओधिका:-सामान्या जीवा नारकाद्यभिधानविशेषरहिता (स्तथा) वाच्याः, तचेदं सलेसाणं भंते ! जीवा किमाया । रंभा०, इति एको दंडक: सामान्यः प्रथमः, कृष्णादिलेश्यामेदादन्ये पद्, एवं सर्वे सप्त, नवरं कृष्णादिलेश्यात्रये प्रमत्ताप्रमत्तविशेषणे न वाच्ये, यतः कृष्णादिलेश्यासु अप्रशस्तभावरूपासु संयतत्वं नास्ति, यच्चोच्यते-'पुब्बपडिवनओ पुण अण्णयरीए उ लेसाए'त्ति तद् द्रव्यलेश्यामाश्रित्येति ज्ञेयं, ततस्तासु प्रमत्ताद्यभावः, तत्र सूत्र चेदं-कण्हलेसा णं भंते ! जीवा किं आयारंभा ४१, गोयमा! आयारंभा जाब नो अणारंभा, से केण, गोयमा! अविरई पडुच'ति, एवं नीलकापोतलेश्यादंडको वाच्यौ, तथा तेजोलेश्यादे३-1
REDEDா பாப்பா பாப்பாயாம்
m
uTE
~34~
