________________
आगम
(०५)
प्रत
सूत्रांक
[३२३
330]
गाथा:
दीप
अनुक्रम
[३९७
४०४]
भाग-1 “भगवती”- अंगसूत्र- ५ ( मूलं + वृत्तिः) भाग - १
शतक [८], वर्ग [-], अंतर् शतक [-] उद्देशक [३५] मूलं [ ३२३ ३३०] + गाथा: पूज्य आगमोद्धारकश्री संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [०५] अंगसूत्र[०५] भगवती मूलं एवं दानशेखरसूरिरचिता वृत्तिः
श्रीभग
लघुवृत्तौ
किका हवंति जोगेसु । तिदुइकं तिदुकं तिदुकं चैव करगाई || १||' एषु विकल्पेषु एकादयो विकल्पा लभ्यन्ते, आह- "एगो तिनि य तियगा दो नवगा तहय तिनि नव नव य । भंगनवगस्स एवं भंगा एगूणपन्नासं ||२||" स्थापना चेयम् । तत्र 'तिविहंति विहेणं' ति + त्रिविधं करणकारणानुमतिभेदात् प्राणातिपातमिति गम्यते, त्रिविधेन मनोवाक्काय लक्षणेन करणेन प्रतिक्रामति- ततो निन्दनेन निवर्त्तते इति, 'तिविहं दुविहेणं'ति त्रिविधं करणादिभेदात् द्विविधेन करणेन मनःप्रभृत्येकतरवर्जितेन इयेन, 'तिविहं एग| विहेणं' ति त्रिविधं तथैत्र एक विवेन मनःप्रभृत्ये कतमेन करणेन, 'दुविहं तिविहे गं'ति द्विविधं कृतादीनामन्यतमद्वयरूपयोगं त्रिविधेन मनःप्रभृतिकरणेन, एवमन्येऽपि, त्रिविधं त्रिविवेनेत्येको विकल्पः, द्वितीयतृतीयचतुर्थेषु त्रयस्त्रयः, पञ्चमषष्ठयोर्नव नत्र, सप्तमे त्रयः, अष्टमनत्रमयोर्नव नव, एवं सर्व एकोनपञ्चाशत्, 'सीवालं भंगसयं'ति अतीतानागतवर्तमान कालैखिगुणीकरणे सप्तचत्वारिंशदधिकं भङ्गशतं स्यात्, 'एए स्वल'त्ति एते खलु एत एव दृश्यमाना निर्ब्रन्थसत्का इति 'नो खलु' त्ति नैव 'आजी| विकसमयस्स'त्ति ॥ (सू. ३२९) आजीविक समयस्य गोशालक सिद्धान्तस्थायमर्थः इदमभिधेयमिति, 'अक्खीणपरि भोइणो सव्वसत्त'त्ति अक्षीणायुष्कं अप्रासुकं परिभुञ्जन्त इत्येवंशीला अक्षीणपरिभोजिनः सर्वसच्चा असंयताः सर्वप्राणिनः, यद्येवं ततः किमाह-' से 'ति ततः हंता - हत्वा लगुडादिना, छिया-असिना द्विधा कृत्वा मिच्चा-शूलादिना मिन्नं कृत्वा, लुहवा-पक्ष्मादिलोपनेन, विलुप्य-त्वचो विलोपनेन, अपद्रव्य - विनाश्याहारमाहारयन्ति, 'तत्य'ति तत्र असंयतसच्चवर्गहननादिदोषपरायणे 'दुवा| लस'त्ति द्वादश विशेषानुष्ठानत्वात् परिगणिताः, आनन्दादि श्राद्धवत्, अन्यथा बहवस्ते, 'एवं ताले 'ति तालाख्यादयोऽपि 'अरिहंतदेवयाग'त्ति गोशालके कल्पनयाऽर्हचात् 'पंचफलपडि०' फलपञ्चकान्निवृत्ताः 'सयरेहि' न्ति फलविशेषैः 'पिलं खूहिं'
~ 272~
८ शतके ५ उद्देशः