________________
आगम
(४३)
प्रत
सूत्रांक
॥३८
-५१॥
दीप
अनुक्रम
[१०४४-]
-१०५७]
उत्तराध्य.
बृहद्वृत्तिः
।।५४६॥
[भाग-३७] “उत्तराध्ययनानि ” - मूलसूत्र - ४ ( मूलं+निर्युक्ति:+वृत्तिः) मूलं [--] / गाथा || ३८-५१ || निर्युक्ति: [४८६...]
अध्ययनं [२६],
जघन्येनकोऽप्यनुज्ञात एव, यत उक्तम्- "कालचकं उक्कोसएण जघण्णओ तिण्णि हुंति बोद्धवा । वीयपमि दुर्गं तु मायामयविप्पमुक्काणं ॥ १ ॥” अत्र च तुशब्दादेकस्याप्यनुज्ञा, तथा चूर्णिकार एव-"अमायाविणो तिष्णि वा अगेव्हंतस्स एको भवति" पठन्ति च 'पढमा पोरसि सज्झायं, बीए झाणं झियायति । ततियाए निदमोक्खं च, चउभाए चउत्थए ॥ १ ॥ कालं तु पडिलेहित्ता, अबोहिंतो असंजए । कुज्जा मुणीय सज्झायं, सबदुक्खविमोक्खणं ॥ २ ॥ पोरसीए चउभाए, सेसे वंदितु तो गुरुं । पडिकमित्तु कालस्स, कालं तु पडिलेहए ||३||" अत्रापि व्याख्या तथैव, पाठद्वयेऽपि चतुर्थप्रहरविशेषकृत्याभिधानप्रसङ्गेन पुनः प्रहरत्रयकृत्याभिधानमिति मन्तव्यम् । 'आगते' प्राप्ते 'कायभ्युत्सर्गे' इत्युपचारात् कायग्युत्सर्गसमये सर्वदुःखानां विमोक्षणमर्थात् कायोत्सर्गद्वारेण यस्मिन् स तथा तस्मिन् शेषं प्राग्वत्, यथेह सर्वदुःखविमोक्षणविशेषणं पुनः पुनरुच्यते तदस्यात्यन्तनिर्जरा हेतुत्वख्यापनार्थ, तथेह कायोत्सर्गग्रहणेन चारित्रदर्शनश्रुतज्ञान विशुद्ध्यर्थं कायोत्सर्गत्रयं गृह्यते, तत्र च तृतीये रात्रिकोऽतीचारश्चिन्त्यते, यत उक्तम्- "तत्थ पढमो चरित्ते, दंसणसुद्धीय बीयओ होइ । सुयणाणस्स य ततितो णवरं
१ काकं उत्कृष्टेन जघन्यतः त्रयो भवन्ति योद्धव्याः । द्वितीयपदे द्विकं तु मायामदविप्रमुक्तानाम् ॥ १ ॥ २ अमायाविनखीन् वा अगृह्नत एको भवति । ३ तत्र प्रथमधारित्रे दर्शनशुद्ध द्वितीयो भवति । श्रुतज्ञानस्य च तृतीयो नवरं चिन्तयति तत्रेदम् ॥ २ ॥ तृतीये निशातिचारान् ।
Education intemational
Forest
सामाचा
र्यध्ययनं.
२६
~126~
॥५४६॥
www.ncbrary.org
पूज्य आगमोद्धारकश्री संशोधितः मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित.. आगमसूत्र [ ४३] मूलसूत्र [४] उत्तराध्ययनानि मूलं एवं शान्तिसूरिविरचिता वृत्तिः
