________________
आगम
(४०)
प्रत
सूत्रांक
[-]
दीप
अनुक्रम
[3]
[भाग-२९] “आवश्यक ” - मूलसूत्र - १/२ ( मूलं + निर्युक्तिः+वृत्तिः) अध्ययन [-], मूलं [१/गाथा -], निर्युक्ति: [ ९२९], भाष्यं [१५१...]
कहूं ? - जं सो अवीसमंतो अट्ठारससहस्ससीलंगनिदभरं भारं वहइ, जो मएवि बोढुं ण पारिओत्ति, धम्मका यऽणेण कया, हो महाराय !-'वुज्झंति नाम भारा ते पुण वुज्झति वीसमंतेहिं । सीलभरो वोढयो जावज्जीवं अविस्सामो ॥ १ ॥' राया पडिबुद्धो, सो य संवेगं गओ, अब्भुडिओत्ति, एस कम्मसिद्धोत्ति ॥ साम्प्रतं शिल्पसिद्धं सोदाहरणमेवाभिधातुकाम आहजो सव्वसिप्पकुसलो जो वा जत्थ सुपरिनिट्ठिओ होइ । कोकासवर्हविव साइसओ सिप्पसिद्धो सो ॥ ९३० ॥ व्याख्या - यः कश्चिदनिर्दिष्टस्वरूपः सर्वशिल्पेषु कुशलः सर्वशिल्पकुशलः, यो यत्र वा सुपरिनिष्ठितो भवत्येकस्मि नपि कोकाशवर्द्धकियत् सातिशयः शिल्पसिद्धोऽसौ गाथाक्षरार्थः ॥ ९३० ॥ भावार्थः कथानकादवसेयः, तच्चेदम्-सोपारए रहकारस्स दासीए बंभणेण दासचेडो जाओ, सो य मूयभावेण अच्छइ मा णज्जीहामित्ति, रहकारो अप्पणो पुत्ते सिक्खावेइ, ते मंदबुद्धी न लएंति, दासेण सवं गहियं, रहकारो मओ, रायाए दासस्स सबं दिनं जं तस्स घरए सारं । इओ य उज्जेणीए राया सावगो, तस्स चत्तारि सावगा - एगो महाणसिओ सो रंधेइ, जइ रुञ्चइ जिमियमेत्तं जीरइ,
१ कथं ? यत्सोऽविश्राम्यन् अष्टादशसहस्रशीलाङ्गनिर्भरं भारं वहति यो मयापि वोढुं न पारित: ( शक्तः) इति, धर्मकथा चानेन कृता-भो महाराजन् ! - उद्यन्ते नाम भाराः पुनरुान्ते विश्राम्यद्भिः । शीलभरो वोढव्यो यावज्जीवमविश्रामः ॥ १ ॥ राजा प्रतिबुद्धः स च संवेगं गतोऽम्बुस्थित इति एष कर्मसिद्ध इति । २ सोपारके रथकारस्य दास्यां ब्राह्मणेन दासचेटो जातः, स च मूकभावेन तिष्ठति मा ज्ञायिषि इति रथकार आत्मनः पुत्रान् शिक्षयति, से मन्दबुदयो न गृह्णन्ति दासेन सर्वे गृहीतं रथकारो मृतः, राशा दासाय सबै दत्तं यत्तस्य गृहस्य सारम् । इतवोजयिन्यां राजा श्रावकः, तस्य चत्वारः श्रावका:-एको महानसिकः स पचति, यदि रोचते जिमित्तमात्रेण जीवति,
Education intimation
Forsy
incibrary.org
पूज्य आगमोद्धारकश्री संशोधितः मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित..आगमसूत्र -[४०] मूलसूत्र -[०१] आवश्यक मूलं एवं हरिभद्रसूरिरचिता वृत्तिः सिद्धानाम् व्याख्या मध्ये 'कोकासवर्धकी कथा
~378~
