________________
आगम (०२)
[भाग-3] “सूत्रकृत्” - अंगसूत्र-२ (मूलं+नियुक्ति:+वृत्तिः )
श्रुतस्कंध [१.], अध्ययन [८], उद्देशक , मूलं [२६], नियुक्ति: [९८] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित: मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित......आगमसूत्र-०२], अंग सूत्र-०२] "सुत्रकृत्" मूलं एवं शिलांकाचार्य-कृत् वृत्ति:
प्रत सूत्रांक ||२६||
दीप अनुक्रम [४३६]
ये केचन खयम्पद्धास्तीर्थकरायास्तच्छिष्या वा बुद्धबोधिता गणधरादयो 'महाभागा' महापूजाभाजो 'वीराः' कर्मविदारण-18 सहिष्णवो ज्ञानादिभिर्वा गुणैर्विराजन्त इति वीराः, तथा 'सम्यक्त्वदर्शिनः' परमार्थतत्ववेदिनस्तेषां भगवतां यत्पराक्रान्तं-18 तपोऽध्ययनयमनियमादावनुष्ठितं तरछुद्धम् अवदातं निरूपरोधं सातगौरवशल्यकपायादिदोषाकलङ्कितं कर्मबन्धं प्रति अफलं भवति--तन्निरनुबन्धनिर्जरार्थमेव भवतीत्यर्थः, तथाहि-सम्यग्दृष्टीनां सर्वमपि संयमतपःप्रधानमनुष्ठानं भवति, | संयमस्य चानाश्रवरूपखात् तपसच निर्जराफलखादिति, तथा च पश्यते-"संयमे अणण्हयफले तवे वोदाणफले" इति । ॥ २३ ॥ किश्चान्यत् --महत्कुलम् -इक्ष्वाकादिकं येषां ते महाकुला लोकविश्रुताः शौर्यादिभिर्गुणैर्विस्तीर्णयशसस्तेषामपि । पूजासत्काराधर्थमुत्कीर्तनेन वा यत्तपस्तदशुद्धं भवति, यच क्रियमाणमपि तपो नैवान्ये दानश्राद्धादयो जानन्ति तचथाभूतमात्मार्थिना विधेयम् , अतो नैवात्मश्लाघां 'प्रवेदयेत्' प्रकाशयेत्, तद्यथा-अहमुचमकुलीन इभ्यो वाऽऽसं साम्प्रतं पुनस्तपोनिष्टप्तदेह इत्ति, एवं खयमाविष्करणेन न स्वकीयमनुष्ठानं फल्गुतामापादयेदिति ॥ २४ ॥ अपिच----अल्पस्तोकं पिण्डमशितुं शीलमस्यासावल्पपिण्डाशी यत्किञ्चनाशीति भावः, एवं पानेऽप्यायोज्यं, तथा चागमः-"हे' जं व तं व आसीय जत्थ व तत्थ व सुहोवगयनिहो । जेण व तेण (ब) संतुट्ठ वीर ! मुणिओसि ते अप्पा ॥ १॥ तथा "अहाकुडिअंड
१ महानागाः प्र.२ संयमोऽनाधयफलः तपो ध्यपदानफळमिति । ३ यद्वा तद्वा अशिखा यत्र तत्रमा मुसोपगत निदः येन तेन पा सन्तुष्टः (अगि) हे वीर । खवात्मा ज्ञातोऽसि ॥१॥ अकुलाब्याकप्रमाणाकवलानाहारबाल्पाहारो द्वादशकवसरपार्धापमोदरिका घोग्यामिद्विभाषा प्राप्ता चर्षिशल्या अवमोदरिका |त्रिंशता कवलैः प्रमाणप्राप्तः द्वात्रिंशत्कमलाः सम्पूर्णाहार इति ।
~360~
