________________
आगम (०१)
[भाग-1] “आचार” – अंगसूत्र-१ (मूलं+नियुक्ति:+वृत्ति:)
श्रुतस्कंध [१.], अध्ययन [-], उद्देशक [-], मूलं [-], नियुक्ति : [१८] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित मुनि दीपरत्नसागरेण पुन: संकलित.....आगमसूत्र-[१], अंग सूत्र-[१] "आचार" मूलं एवं शिलांकाचार्य-कृत् वृत्ति:
प्रत
सुत्राक [-]
CAKAR
दीप अनुक्रम
|ज्ञोपवीतायाकृतिमूलेप्यादी द्रव्ये, अथवा स्थापनायां व्याख्यायमानायां ब्राह्मणोसत्तिर्वक्तव्या, तत्प्रसङ्गेन च सप्तानां वर्णानां नवानां च वर्णान्तराणामुत्पत्तिणनीयेति । यथाप्रतिज्ञातमाह
एका मणुस्सजाई रजुप्पत्तीइ दो कया उसमे। तिण्णेव सिप्पणिए सावगधम्मम्मि चत्तारि ॥१९॥ ___ यावन्नाभेयो भगवान्नाद्यापि राजलक्ष्मीमध्यास्ते, तावदेकैव मनुष्यजातिः, तस्यैव राज्योत्सत्ती भगवन्तमेवाश्रित्य ये181 |स्थितास्ते क्षत्रियाः, शेषाश्च शोचनाद्रोदनाच्च शुदाः, पुनरझ्युत्पत्तावयस्कारादिशिल्पवाणिज्यवृत्त्या वेशनाद्वैश्याः, भग-| |वतो ज्ञानोत्पत्ती भरतकाकणीलाञ्छनाच्छ्रावका एव ब्राह्मणा जज्ञिरे, एते शुद्धाखयश्चान्ये गाथान्तरितगाथया प्रदर्श-1 | यिष्यन्ते ॥ साम्प्रतं वर्णवर्णान्तरनिष्पन्नं संख्यानमाह
संजोगे सोलसगं सत्त य वण्णा उ नव य अंतरिणो । एए दोवि विगप्पा ठवणा वंभस्स णायच्वा ॥२०॥ संयोगेन पोडश वर्णाः समुत्पन्नाः, तत्र सप्त वर्णा नव तु वर्णान्तराणि, एतच्च वर्णवर्णान्तरविकल्पद्वयं स्थापनाब्रह्मेति ज्ञातव्यम् ॥ साम्प्रतं पूर्वसूचितं वर्णत्रयमाह-यदि वा प्रागुद्दिष्टान् सप्त वर्णानाह
पगई चउक्कगाणंतरे य ते टुति सत्त चण्णा उ । आणंतरेसु चरमो वपणो खलु होइ णायब्चो ॥२१॥
१जे राय अस्सिता ते खतिआ जाया, अणस्सिया गिहवणी जाया, जया अग्गी उप्पणो तया पागभावस्सित्ता सिप्पिया पाणियगा जाया, तेहिं तेहिं सिष्यवाणिज्जेहिं विति विसंगीति बदस्सा उप्पण्णा । भट्टारए पच्चइए भरहे अभिसित्ते सावधम्मे उप्पण्ये बंभणा जाया, णिस्थिता बंभणा जावा, माहणत्ति उकस्सगभावा धम्मपि जं च किंचिति हणतं पिच्छंति तं निवारेंति मा हण भो मा इण, एवं ते जण सुकम्मनिव्वत्तितसण्णा बंभणा जाया । जे पुण अणसिता असिप्पिणो असावचा ते वयं मला इतिकाउं तेनु तेगु पोयणेसु हिंसायोरियादियासु दुभमाणा सोगदोदणसीला मुद्दा संनुत्ता (इति चूर्णिः),
--
--
सूत्रस्य उपोद्घातः, मनुष्यजाती/वर्ण एवं वर्णान्तरम्
[26]