________________
आत्मशुद्धोपयोगेन, दुर्ध्यानं नश्यति क्षणात् । श्रातरौद्रश्च दुर्ध्यानं, मोहेन जायते खलु ॥ ४० ॥ अशुभकर्मणा दुःखं, सुखं च शुभकर्मणा । शुभाशुभोदये ज्ञानी, समत्वेन समाधिमान् ॥ ४१ ॥ पापोदयं च सत्पुण्यं, विना भोगं न नश्यति । तत्र त्वं साम्यभावेन, तिष्ठ साक्ष्युपयोगतः ॥ ४२ ॥ सुखे दुःखे समत्वं ते, समाधिर्मोहनाशकः । समाधि धारय त्वं भो, देहकर्मस्थितोऽपि सन् ॥४३॥ परीषहोपसर्गे त्वं, समाधि हृदि धारय । आगते मृत्युकाले त्वं, समाधि हृदि धारय ॥ ४४ ॥ समतैव समाधिर्हि, केवलज्ञानदायकः। समाधिसाधनेनैव, सर्वकर्म विनश्यति ॥४५॥ द्रव्यभावादिभेदेन, समाधयो ह्यनेकशः। समरूपः समाधि यः, स्वाऽऽत्मरूपप्रकाशकः ॥ ४६ ॥ आगते मृत्युदुःखे त्वं, मा मुहश्चेतन! प्रभो !। मृत्योः पश्चान्महाशर्म, प्राप्स्यसे स्वोपयोगतः॥४७॥ . मृत्युजन्मादिपर्याया,-अनन्ताः कर्मयोगतः । चतुरशीति लक्षेषु, योनिषु हि त्वया कृताः॥ ४८ ॥ अशुद्धाः पर्यवास्ते हि, तत्र स्वत्वं न ते प्रभो। जागर्तु ब्रह्मभावेन, शुद्धपर्यायवान्भवान् ॥ ४६ ॥
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
