________________
( ३९ ) पश्य निजाऽऽत्मसौन्दर्य, देवानामपि दुर्लभम् ।
आत्मसौन्दर्यलाभेन, सन्तोषो जायते हृदि ॥३०॥ नार्यादिदेहरूपादि,-सौन्दर्य तत्तु कल्पितम् ।
क्षणिकं च हृदि ज्ञात्वा, तत्र ज्ञानी न मुह्यति ॥३८१॥ बाह्यसौन्दर्यमोहस्तु, ब्रह्मसौन्दर्यदर्शनात् । नश्यत्येव रवेर्भास,-स्तमोनाशो यथा तथा ॥३८२ ॥ आत्मसौन्दर्यलाभेन, रूपादिमोहवृत्तयः । नश्यन्ति ब्रह्मसौन्दर्य, भासते विश्वदेहिनाम् ॥३८३॥ सर्वत्र ब्रह्मसौन्दर्य, दृश्यते हि यदा तदा । जडसौन्दर्यमोहस्य,-नाशो भवति तत्क्षणात् ॥३८४॥ आत्मानमन्तरान्यत्र, सौन्दर्य नैव विद्यते । अतःशुद्धाऽऽत्मसौन्दर्य, पश्याऽऽत्मना हि चेतन !॥३८५॥ यावन्न ब्रह्मसौन्दर्य, दृश्यते हि निजाऽऽत्मना। तावजडस्य सौन्दर्यान्, मोहो भवति देहिनाम् ॥३८६॥ अात्मसौन्दर्यरूपेण, दर्शनं सर्वदेहिनाम् । जायते हि तदा ब्रह्म,-सुखास्वादः प्रजायते ॥३८७॥ विश्वजीवैः समं सत्या, निष्काममित्रभावना । येषां जाता सदा तेषा, माऽऽत्मजीवनता भवेत् ॥३८८॥ आत्मैक्यं जगता साधू, कृतं येन निजाऽऽत्मना । विश्वतस्तस्य नाशो न, विश्वनाशोऽस्ति नो ततः॥३८६॥
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
