________________
३१
॥ ३६० ॥
आश्रयो योऽस्ति बुद्ध्यादे वेतनं तं विजानत | श्रादिशब्देन ते ग्राह्याः सुखदुःखादयस्तथा बुद्ध्यादिराश्रितो यत्र सहि ज्ञेयो गुणालयः । रूपादिवद्धि विज्ञेया उपाया आत्मसिद्धये गुण निराश्रयो नैव यथा रूपं घटादिषु । तथाऽऽश्रयोऽस्ति बुद्ध्यादेचिदानन्दः परेश्वरः || ३६२ || शिष्य उवाच ।
॥ ३६१ ।।
श्राश्रयः किन्तु बुद्ध्यादे रिन्द्रियं हि प्रवर्तते । . कल्पना चेतनस्य स्याद् कथं सद्गुरुराज हे !
गुरुरुवाच ।
॥ ३६३ ॥
॥ ३३५ ॥
उपहतेन्द्रियै नैव जायते विषयस्मृतिः । श्राश्रयस्य विनाशेन स्मृत्युत्पत्तिः कथं भवेत् ॥ ३६४ ॥ कर्णेन्द्रियविनाशेन नाशः स्यात्तु स्मृते नहि । स्मृत्याश्रयस्तदात्माऽयं सत्यबोधं विजानत इन्द्रियमन्वभूद्यच्च विनाशे सति तस्य तु । अन्येन्द्रिये स्मृतिस्तस्य मिथ्यैवैतदपि स्फुटम् एवं सति तु चैत्रेण वस्त्वनुभूतमस्ति यद् । मैत्रस्य तत्स्मृतिश्च स्यात्तस्माद्व्यर्थमिदं वचः
॥ ३६७ ॥
शिष्य उवाच ।
नेन्द्रियाणि तदा सन्तु बुद्धिः स्यादाश्रयः पुनः । बुद्धयाश्रयश्च देहोऽस्ति विचार्य कथयाम्यहम् शरीरनाशतो बुद्धि- नाशएव विलोकितः । भस्मीभूतं शरीरं चे-चेतनो नाऽपि दृश्यते
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
॥ ३३६ ॥
॥ ३६८ ॥
॥ ३६९ ॥
www.umaragyanbhandar.com
