________________
७० ]
[ जिनप्रभसूरि अने
..
AAAAA.
एक वखते सुलतान, सभामां बेसीने मूरिजी साथे इष्ट
अर्थने साधनारी प्रीति-गोष्ठी करता हता, अन्य प्रसङ्गो ते वखते त्यां तेनो कोइ गुरु आव्यो, तेणे गोष्ठी-विनोद माथा पर रहेली टोपीने आकाशमां निराधार
राखी. मूरिए लकुट जेवा पोताना रजोहरण (ओघा)वडे ते टोपीने प्रहार करी पाडी नाखी अने ते(रजोहरण)ने त्यां राख्यु. आचार्ये तेने( सुलतानना गुरुने ) कह्यु के 'जो तारी कंइ पण शक्ति होय तो आ( रजोहरण)ने पृथ्वी पर पाड, नहि तो मौन रहे.' घणो वखत जवा छतां ते तेने पाडवामां समर्थ थइ शक्यो नहि. त्यारपछी गुरुजीए पोते ते ग्रहण कर्यु. ते( सुलताननो गुरु ) लजित थयो, लोकोथी हसायो.
बीजे दिवसे पण एणे( सुलतानना गुरुए ) पाणीथी भरेला घडाने आकाशमां राख्यो अने ते बहु ज गर्व करवा लाग्यो. ते ज सरिए ( जिनप्रभसूरिए ) घडाने पण प्रहार करी खंड खंड कयों, छतां पाणीने तो पोतानी विद्यावडे त्यां ज थंभाव्यु. ते चमत्कार जोइने मात्र तेना एक गुरुने मूकी कया
वाथी स्फुलिंग( अग्निना तणखा ) नीसरवाथी सुलताने प्रभुने प्रणाम करीने, खमावीने सोनाना [१०.] टंकाओवडे
वधाव्या हता." Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat www.umaragyanbhandar.com
