________________
१३२ ]
शाह जगसिंह
[ जिनप्रभसूरि अने
नाखतो हतो. ते महावैद्य एक वखते महाजन साथे शाला ( उपाश्रय ) मां आव्यो हतो. त्यां वेषधारीद्वारा कराता व्याख्यानमां बेठो हतो. त्यां कोइक अधिकारमां तपागच्छनी अवहीलना अने पोतानी प्रशंसा करी त्यारे पोलाक बोल्या :-'अरे बोकडा ! शुं बोले छे ? महाजनने जोतो नथी ? ' एम कही एकदम ऊठीने तेने लातथी प्रहार कर्यो हतो. वेषधारी रोषथी लालचोळ थइ सुलताननी सभामां गया अने वैद्य पण त्यां पहोंच्या. बनेए पोतपोतानो वृत्तांत कह्यो बनेनुं मान्यपणुं होवाथी राजा बोल्या नहि, तेवामां मदनसिंह बोल्या - 'पातशाह ! आमां विचारणा शी ? एके जीभ वापरी अने बीजाए हाथ चलाव्यो. एकनो दंड थतां बीजानो पण दंड थवो जोइए; तेथी बनेनो पण न करवो. ' ए सांभळी पातशाहे अंतःकरणमां हसतां ते बनेने मृदु वचनोथी सान्त्वन पमाडी पोतपोताना स्थानमां विसर्जित कर्या हता. " ( उपदेशसप्तति अ. ५, उ. ७, पृ. ८६) गमणी करी. मैत्री करीने ते गयो. " ( शु. कथाकोश कथा १४ )
9
१ " एक वखते मेवाडी वैद्य पाल्हाक, सुलताननी चिकित्सा माटे आव्यो हतो, ते कोमलसूरिनी शालामां गयो हतो, त्यां तेओए ( कोमल यति- सूरिओए ) तपागच्छना सूरिवरोनी निंदा करी हती, तेथी तेणे कोमल यतियोने हक्कित कर्या, तेथी कलह थयो. केटलाकना हाथ भांग्या, केटलाकनां मोढां भांग्यां, त्यार पछी वाद करता सौ सुलताननी पासे सर्वनी चेष्टा जाणी करूं के -' कोनो दंड
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
गया हता. सुलताने कराय १ सर्वे न्यायी
www.umaragyanbhandar.com
