________________
[ '' બાપદાદાઓ ઉપકારી હેઈને તેમણે તે કાળે કોઈ વાત ચાલુ કરી પણ તેનો અર્થ એ નથી કે તેઓ વિદ્વાન પણ હતા; અને સર્વકાળને વિચાર કરીને ચાલનારા હતા; અથવા તેમને રિવાજ શાશ્વતરૂપે લાભદાયક હતો. આજે જે જૂના રિવાજો લાગે છે તે પણ એક કાળે સુધારા રૂપે જ હતા; પૂર્વજોએ તેની અગાઉના લોકાચારમાં સંશોધન કર્યું હોવું જોઈએ; તે પછી આજે સમય બદલાયો છે તો બાપદાદાએના નામની દુહાઈ આપીને સુધારાથી વિરૂદ્ધ થવું હઠાગ્રહ ગણાશે જે લેકમૂઢતાને પિસશે.
એક ગામમાં પાણીની ઘણી તકલીફ હતી. એક પરોપકારી ડસા સજજને | ખેદા. તેમાં ખારું પાણી નીકળ્યું. પણ તકલીફના સમયે બધાને તે ફાવી ગયું. પેલા પરોપકારી ડોસા ગૂજરી ગયા. પછી બીજા ભાઈએ એક કુવો ખોદાવ્યું. તેમાં મીઠું પાણી નીકળ્યું. ગામના -લોકે મીઠું પાણી પીવા લાગ્યા; પણ પેલા ડસાના દીકરાઓ તે
ખા જ પાણી પીતા હતા. લોકોએ તેમને કહ્યું: “હવે તો મીઠું પાણી મળે છે ને !”
તેમણે કહ્યું : “અમારા બાપદાદાએ કૂવો ખોદાવ્યું છે તેનું શું”
લોકોએ કહ્યું “એને અર્થ એ તો નથી કે મીઠું પાણી મળે તે ન પીવું !”
કથાકાર આગળ ઉપર કહે છે – यस्यास्ति सर्वत्र गतिः स कस्मात् स्वदेशशगेण हियाति नाशम् । तातस्य कूपोऽयमिति ब्रुवाणाः क्षारं 'जलं कापुरुषाः पिबन्ति ।
–જેની સર્વત્ર ગતિ છે તે પિતાના દેશ–મોહ (વેશ-પરંપરા કે કાચાર)ના કારણે શા માટે ત્યાં જ મરે ? બાપાને દાવેલ કૂવો છે. માટે ખારું પાણી પીવું, એ તે કાપુરાનું કામ છે.
લકાચારની પકડ : ઘણી વાર એવું થાય છે કે લોકાચારને પકડીને બેસી જવાય છે કે તેની પકડ ધાર્યા છતાં પણ છેડી શકાતી નથી.
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
