Page Text
________________
૨૩૨
શુભસગ્રહ-ભાગ પાંચા
ઇસકે સાથ વિહાર કરને કા સુખ લૂટેાગી ? ક્યા ધ્રુવ, પ્રહ્લાદને ભી કભી તુમ્હારે સાથ વિહાર કિયા હૈ ? ચે પરમ યાગી સદા અપને અંદર સમાધિ લગાયે રહતે હૈ, જો દેવલ સાક્ષાત્ નારાયણુ કા દર્શીન કરને પર ભંગ હાતી હૈ. ઇસ લિયે હૈ અપ્સરાઓ ! તુમ્હે નિરાશ હા કર લૌટના હેાગા.” અપ્સરા તે ચિઢ કર કહા− ઈન યાગિયાં કે મારે હમારી મટ્ટી પલીદ હૈ. દિવ્ય આત્માઓ કા આલિગન હમારે લિયે અસભવસા હૈ! ગયા હૈ.”
દંતને મે' હી સ્વર્ગીક ઉંચી સીઢી સે નારાયણ અપની પ્રિયા લક્ષ્મી કે સાથ ઉતરતે હુયે દિખાઇ દિયે. નારાયણ તે લક્ષ્મી સે કહાઃ—દેખા પ્રિયે ! મેરે કંસ બૃદ્ અંગ કા એક પવિત્ર અશકિતની પવિત્રતા કે સાથ, જ્યાંકા ત્યાં પવિત્ર રૂપ મે` ઉપસ્થિત હુઆ હૈ. મુઝે બડા સુખ હૈ, ઔર મૈં બહુત હી પ્રસન્ન હૈં કિ પૃથ્વી કે પાપાચાર કી કાલિમા ઉસે લેશમાત્ર સ્પર્શી નહી’ કર સકી હૈ.'
લક્ષ્મી તે કહા——ડાં, ભગવન્ ! મેં આપકે ઉસ પવિત્ર અ'શ કે પહિચાન ગયી હૈં. ઔર મૈં સ્વયં ઉસ તરફ ઐસી ખિ`ચા રહી હૈં', જૈસે આપકી હી એર મેરા આકણુ ઢા રહા હૈ.” લક્ષ્મી કે સાથ નારાયણુ નીચે સ્વર્ગ કે પ્રશસ્ત કુંજ મેં પહુચે ઔર ઉસી સમય યતીન્દ્રનાથ દાસ કી વહ પ્રજ્વલિત આત્મા ભગવાન કે ચરણાં સે લગ ગયી.
ઉસ પવિત્ર યુતિ કે સ્પર્શી સે નારાયણુ કા કાંતિમય શરીર ઔર ભી પ્રકાશિત હા ઉઠા નારાયણુકા સદા પ્રસન્ન રહનેવાલા મુખ આનંદ સે ખિલખિલા ઉઠ્ઠા, ઉસી સમય સમસ્ત લેાકાં ઔર દિશાએ મે ભી એક દિવ્ય પ્રકાશ ફેલ ગયા—અખિલ બ્રહ્માંડ પ્રકાશિત હા ગયા !
નારાયણ ને યદ્રષ્ટી આત્મા કૈ અપની હથેલી પર રખ લિયા, ઔર ફિર ઉસે સુધ કર અપને કંઠ સે લગાયા. લક્ષ્મી ને બીચમે વાંધા દે કર કહા—આપકે અંગ કી સેવા મેરે હાથેાં મેં હૈ, ઈસ લિયે અપને ઇસ અંગ કે મુઝે બી આલિંગન કર દીજિયે.'
નારાયણ ને પ્રસન્નતાપૂર્વક યતીવ્ર કી પ્રદીપ્ત આત્મા લક્ષ્મી કે સુષુ કી, ઔર ગભીર ધ્વનિ મેં ખેલે--‘જો અશ મુઝસે પૃથક્ હા કર માયામેહ કી કાલિમા સે કલુષિત હા જાતા હૈ, ઉસકે લિયે મેં ચિ ંતિત રહતા ; કિંતુ મેરા અંશ ખિના પૂર્ણ` પવિત્રતા પ્રાપ્ત કિયે મુક્તિ તક પહુંચ નહી. સકતા. મેરા જો અંશ ચાહે જિસજીવ કે રૂપ મે' ઉત્પન્ન હેા, પર જડવાદી મલાક મે' જો અપને શરીર કા મેહ ન કરે, જો સુખદુ:ખ કી સમસ્યા મે ન ઉલઝે, જો અનાચાર ઔર અન્યાય કા સહન ન કરે, જો સમસ્ત સ્વાર્થી સે ઉદાસીન ખન કર ઔર કર્રયાગ મેં પ્રવીણ રહ કર ન તિ હતા હૈ, ન શેક કરતા હૈ ઔર ન મેરે ધ્યાન કે સિવા કાઇ ઇચ્છા હી રખતા હૈ, જિસને શુભાશુભ કલેોં કી ચિતા ભી ત્યાગ દી હૈ, વહી મુઝે પ્રિય હૈ. જો દયા, સમતા ઔર સહાનુભૂતિ કે ઉચ્ચતમ સિદ્ધાંતેમાં મે' સંતુષ્ટ રહતા હૈ, જો ઇંદ્રિયોં કા વશ મે` કરી કે ઉનકી તુચ્છ લાલસાએ કી અવહેલના કરતા હૈ, વહી પૃથ્વી પર પેા હા કર દૃઢ નિશ્ચયવાલા હૈ। સકતા હૈ; વહી સત્ય, પુણ્ય ઔર ધ કા ઠીક તત્ત્વ ભી સમઝ સકતા હૈ; ઉસે ન કભી કામક્રોધ સતાતા હૈ ઔર ન વહ કભી મેહલેાલ કે ચક્કર મે' ક્રૂ'સતા હૈ. વર્ષ માનાપમાન યા નિદા–સ્તુતિ પરવાહ નહીં કરતા. વહી યાગિયાં મે', ત્યાગિયાં મે ઔર ભતાં મે શ્રેષ્ઠ હૈ ઔર મૈં ઉસીકા પ્યાર કરતા દૂ
મેરા યહ યતીવ્ર ઐસા હી પ્યારા હૈ—અપને ઈસ બિલ્લુડૅ હુયે અંશ કા પુનઃ આલિંગન કર કે આજ મૈં પરમ સંતુષ્ટ . માનવી શરીર ધારણ કર કે ભી જો અમરત્વ પ્રાપ્ત કરને કા ગૂઢ રહસ્ય નહીં ભૂલતે, વહી સરલતાપૂર્ણાંક મુઝતક પહુંચ સકતે હૈ.'
યહ કહતે હુએ નારાયણ ને યતદ્ર કી આત્મા કા પુનઃ સ્પર્શી ક્રિયા. લક્ષ્મી ને ઉસ પર પુષ્પ બરસાયે. સારે સ્વ` મે આનંદોત્સવ હને લગા. દૈવિયાં ઔર અપ્સરા કે મગલ-ગાન સે સ્વર્ગ ગૂંજતે લગા !!
(‘હિંદૂપંચ”ના એક અંકમાં લેખકઃ-શ્રી. વિશ્વભરનાથ છજ્જા)
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
| SR No. | 034614 |
| Book Title | Shubh Sangraha Part 05 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Bhikshu Akhandanand |
| Publisher | Sastu Sahityavardhak Karyalay |
| Publication Year | 1930 |
| Total Pages | 400 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Book_Gujarati |
| File Size | 22 MB |