Page Text
________________
૩
શુભસ’ગ્રહ-ભાગ ચાથા
પડી ઔર અંગારાં કે વિમાન પર બૈઠ કર સ્વર્ગ કી એર ચલ પડી, તબ રાજપૂતાં કી બચી– ખુચી વિકટ વાહિની કલે કે ખાતર હુઈ. ઉસ સેના કા પ્રત્યેક સૈનિક કેસરિયા ખાતે સે સજા થા. દુ` કે બાહર સેના દો ટુકટી મેં ખાંટ દી ગયી, એક ભાગ કી સંરક્ષતા મે`ચ્ચે એક સુરક્ષિત સ્થાન કી ઓર ભેજે ગયે ઔર દૂસરા ભાગ અસાવધાન વિપક્ષ સેના પર હર હર મહાદેવ!' પુકાર કર ટૂટ પડા. મચ ગયા ચારાં એર હાહાકાર ! પડ ગયી દશાં દિશાઓ મે માર માર કી પુકાર. તલવારે નાચને લગી–દાનાં એર કી. ભાલે ચમકને લગે દેનાં એર કે. રૂડપર ફંડ ઔર મુ`ડપર મુંડ ગિરને ઔર નાચને ઔર કૂદને ઔર પાગલ હેા કર હા હા હા હા કરને લગે !
જન્મ જરા પ્રભાત કા પ્રકાશ ફૈલા તેા શત્રુઓ સે ધાર યુદ્ધ કરતે હુએ મહાસિદ્ધ ને દેખા, ઉનસે થેાડી દૂરપર કાઇ તેજસ્વી યુવક રાજપૂત વિચિત્ર શીવ્રતા ઔર પરાક્રમ સે શત્રુએ કા સહાર્ કર રહા થા. મહાસિંહ ને ગગન્ હા કર ઉસે ખઢાવા દિયા—
“ધન્ય વીર ! તુમ મેવાડ કે ગૌરવ હા !''
ઉસ યુવક યાદ્દા ને માને અપને સહયેાગી સૈનિક કી ખાતે સુન લી. વહુ મહાસિહં કી આર દેખ કર મુરકરાયા~
મૈં કાઇ અપરિચિત યાહ્વા નહીં તુમ્હારી પદ્મા ૢ ! મહાભૈયા આજ હાલી હૈ ન! મૈં હાલી ખેલ રહી હૂં. વિદેશી સેનાપતિ મેરી કૃપાણુ પિચકારી કે પ્રહાર સે યહી કહી રક્તાક્ત પડી. હાગા. ખડા આનંદ હૈ—ખડા સુખ હૈ ઇસ અનેાખી હાલી~~~~~આહ ! યહ ક્યા? આહ !” મહાસિદ્ધ ને દેખા, એકાએક કઇ મુગલ પદ્માપર પ્રબલ રૂપ સે ઝપટ પડે.
બઢા આગે મહાભયા !” એકાએક વર્ષ પુકાર ઉઠી~મારા અપની ખમ ભરી તલવાર ગેરે માથે પર. ડાલેા સિંદૂર, નહીં તે। તુમારી યહ દુલહન ચલી—આ! ઠીક–ખસ-ચલી મેં...! મેવાડ કી જય હેા.”
ઠીક વક્ત પર પદ્મા કે બીચ માથે પર વાર કર મહાસિંહ ને ઉસે રક્ત સિંદૂર પહના દિયા. મગર અખ વહ ભી શત્રુઓં સે બિલકુલ ધિર ગયે થે. દેખતે દેખતે ચારેાં એર સે ઉન પર તલવારે ખરસને લગી.... ક્ષણુભર ખાદ વહુ ભી અપની સખી કે અગલ મેં સમાપ્ત હા કર ગિર પડે ! બ્યાહ હા ગયા! અનેખા વર, અપની પ્રેયસી કા લે કર અપને દેશ કા ચલા ગયા!
X
×
X
“ક્રૂિર યા હુઆ ?” ઈસ ખાર ન જાને કયાં કાંપ કર મૈને ઉત્તેજિત ખધેલસિંહ સે પૂર્ણા. ઇસકે બાદ પૂરે દે। ધટે તક દુસરે ખચે ખુચે વીર રાજપૂત, વિદેશિયોં કે ખંડિત શિરાં સે અપને પ્રાણાં કા મૂલ્ય વસુલ કરતે રહે. આખિર શત્રુએ કે પાંવ ઉખડ હી ગયે. સેનાપતિહીન સખ સેના ભાગ ગઈ !
ઉસ દિના પહર કે વક્ત દેવપુર સ્વતંત્ર થા, મગર સચમુચ વહાં કા એક ભી પ્રાણી ઉસ સ્વતંત્રતા કા સુખ દેખને કૈા નહીં દિખાઈ પડતા થા. ચારેાં એર કેવલ ગૃધ્ર, શૃગાલ ઔર ચીલકૌએ ઉસ રક્ત કી ગંગા મેં નહા–નહા કર હાલી કા ઉત્સવ મના રહે થે. દેવપુર મરધટપુરસા દિખાઇ પડતા થા.
મગર ઉસ ભયાનક સન્નાટે મેં, ઉસ બીભત્સ સન્નાટે મેં, બહુત દેર તક કિસી ધાયલ ઔર વૃદ્ધ સૈનિક કી ક્ષીણુ કં–ધુનિ સુનાખ઼ પડતી થી—
ઐસી હાલી–ઐસી હાલી ખેલા લાલ ! લેા કર મે' કરાલ કરવાલ !!”
વહ વૃ” અંત મે પુનઃ નાચતે ઔર ગાતે હુએ બધેલિસહુ ને કહા—“મેરે દાદા કે પરદાદા થે. ભૈયા! ઔર યહ તલવાર ઉન્હીકી જવાની કી સખી હૈ, મેરી ઇષ્ટદેવી હૈ!!”
(“વીરસદેશ” માસિકમાં લેખકઃ-શ્રી પાંડેય ખેચન શર્મા ‘ઉગ્ર’)
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
| SR No. | 034613 |
| Book Title | Shubh Sangraha Part 04 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Bhikshu Akhandanand |
| Publisher | Sastu Sahityavardhak Karyalay |
| Publication Year | 1929 |
| Total Pages | 416 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Book_Gujarati |
| File Size | 24 MB |