Page Text
________________
પwwwા
એક વીરાત્મા કા વૃત્તાંત અથવા કુદરત કા કાનુન લેતા થા, તે જાગતે આદમિયાં કે જમીન મેં દબવા દેતા થા. લોગ તડપતે થે, ઔર વહ મસ્કરાતા થા. માને કે મનુષ્ય ન થે, મિટ્ટી કે લાદે ; ઔર ઇસાઈ કે લિયે હૈ વહ જમદૂત થા. ઉસને અતાનિયા મેં આતે હે એક ઘોષણા કી, જીસમેં સાફ-સાફ કહ દિયા કિ મેં ઇસ શહર કે ઇસાઈ કે ચુન-ચુનકર મૌત કે ધાટ ઉતારંગા. મુઝસે પહલા ગવર્નર બહત દયાવાન થા, ઉસકે રાજ્ય મેં તુમને બડે એશ કિએ છે'; મગર અબ વહ જમાના નહીં હૈ.
તયાનસ કી હકૂમત છે. ઈસ હુકૂમત મેં સાંપ ઔર બિછુ કે લિયે સ્થાન છે, ઈસાઈ કે લિયે નહીં. એ અકતાનિયા કી પુણ્ય-ભૂમિ સે ઇસ પાપ-કાલિમા કા ચિ મિટા દૂગા. યહ
વલ ધમકી નહીં થી, અતાનિયા કી ભવિષ્ય-નીતિ કી ઘોષણા થી. ઈસાઈ-પ્રજા સહમ ગઈ. અબ પુલીસ જહાં-તહાં છાપે મારને લગી. પહલે આગ કહીં-કહીં સુલગતી થી, અબ ઉસકી જવાલા ચાર એર ફૂલને લગી. .
(૨). કંતાનસ મેં સબસે બડા અબ યહ થા કિ વહ વિષયાસક્ત ભી થા, નિત્ય સૌંદર્ય ઔર યૌવન કે દ્રતા કરતા થા. ઉસકે રાજ્ય મેં કિસી સુંદરી કા સતીત્વ સુરક્ષિત ન થા. જીસે ચાહતા, મહલ મેં પકડ મંગવાતા. ઉસકે સામને સિર ઉઠાને કી કિસી મેં હિમ્મત ન થી. વહ ગવર્નર થા; ઉસકે પાસ સેના, ઘોડે, શસ્ત્ર ઔર ધન સબ કુછ થા. - રાત્રિ કા સમય થા, અતાનિયા કે ગલી-ચાં મેં અધેરા છાયા હુઆ થા; પરંતુ કૅતયાનસ કા રાજ-ભવન ચંદ્રમુખી યુવતિયોં કી જાતિ સે ઝગમગા રહા થા. કેતયાનસ રાજ્ય ઔર મદિરા કે મધ મેં મસ્ત થા, સૌંદર્ય ઔર પ્રકાશ સે ચમકતે હુએ કમરે મેં બૈઠા હુઆ અપને રસિક મિત્રો સે ડીંગ માર રહા થા –સચ કહના ! કયા મને અપની ઈસ આધી રાત કી નૃત્ય-સભા મેં એકતાનિયા કી સબસે સુંદર કામિનિ કે એકત્રિત નહીં કર લિયા ?
સબ દેતાં ને ગર્દન ઝા દી ઔર કહા ઠીક છે, મગર સેલેનિયસ ચૂપ રહા. યહ ચૂપી ન થીતયાનસ કે અભિમાન કા ખંડન થા. કેતયાનસ કી દેહ ધ કી આગ મેં જલને લગી. બોલા:- સૈલોનિયસ ! – ચૂપ કયાં છે ? યા તુઝે મેરે કથન મેં સંદેહ છે ? સલોનિયસ બોલા-મહારાજ ! મુઝે આપકે કથન મેં સંદેહ નહીં, ન સુઝમેં યહ સાહસ છે. એ સ્વીકાર કરતા 6 કિ આપકે સામને ઈસ સુંદર શહર કી સબસે સુંદર યુવતિયાં ઉપસ્થિત હૈ: પરંતુ અભી યહ ચુનાવ અધૂરા હૈ ! તારે હૈ, પર ચાંદ નહીં હૈ.
તો ક્યા અકતાનિયા મેં કઈ ઐસી સુંદરી છે, જે ચંદ્રમા કી ઇન બેટિ સે ખૂબસુરત હો?” હાં, સરકાર છે.”
કોન ?” “ અગશા”
તયાનસ ચૌક પા. ઉસે ઈસ પર વિશ્વાસ ન આયા કિ અગશા ઉન સ્ત્રિ સે સુંદર હોગી. ઉસને અપને માથે પર હાથ ફેરા ઔર કહા -મગર મૈને યહ નામ આજ સે પહલે કબી નહીં સુના. સાફ-સાફ કહે, કયા વહ સચમુચ ઐસી પરી છે ?
સૈલોનિયસ –બસ, કુછ ન પૂછિએ, અતાનિયા કા ચાંદ છે. તયાન મુઝે માલૂમ હી ન થા.
સલોનિયસ –ચે યુવતિયાં ઉસકે સામને કઈ ચીજ હી નહીં. યહાં આ જાય, તો કમરા ઝગમગાને લગે.
કૅતયાનસ –તો ઉસે કલ યહાં બુલવાઓ.
સેલેનિયસ -આપ દેખકર દંગ રહ જાયેગે. સ્ત્રી નહીં, પરી હૈ. આપકા હદય ખિલ ઉઠેગા: પર આસાની સે બસ મેં ન આએગી. ઉચ્ચ-કુલ કી કન્યા . માતા-પિતા મર ચૂકે હૈ, અબ અકેલી રહતી હૈ. મગર ધન કે તુચ્છ સમઝતી હ.
વિષય-વાસના કી આગ પર તેલ પડી ગયા. તયાનસ કુછ દે ચૂપ રહા. ફિર બોલા:ખુદ ઉસકે પાસે જાઉંગા.
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
| SR No. | 034611 |
| Book Title | Shubh Sangraha Part 02 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Bhikshu Akhandanand |
| Publisher | Sastu Sahityavardhak Karyalay |
| Publication Year | 1928 |
| Total Pages | 594 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Book_Gujarati |
| File Size | 35 MB |