Page Text
________________
૫૫૪
અછૂતજાતિ કી પરમાત્મશ્રદ્ધા ઉસે બચે કે ગલે મેં બાંધ દેના. બસ, કલ બચ્ચા ખેલને લગેગા.
સુખિયા -તે ઠાકુરજી કી પૂજા ન કરને દોગે ?
પૂજારી-તેરે લિયે ઈતની હી પૂજા બહુત હૈ. જે બાત કભી નહીં હુઈ વહ આજ મેં કર દૂ ઔર ગાંવ પર કઈ આફત-વિપત પડે તો કય હો, ઇસે ભી તો સેચ ! તૂ યહ જન્તર લે જા, ભગવાન ચાહે ગે તે રાત હી ભર મેં બચ્ચે કા કલેશ કટ જાયેગા. કિસી કી ડી પડ ગઇ છે. હું ભી તે ચાલ. માલૂમ હોતી છત્તરી-બંસ હૈ.
સુખિયાજબસે ઇસે જર આયા હૈ, મેરે પ્રાન નહે મેં સમાએ હુએ હૈ.
પૂજારી –બડા હોનહાર બાલક છે. ભગવાન છલા દે. તેરે સાથે સંકટ હર લેગા. યહાં તે બહુત ખેલને આયા કરતા થા. ઇધર દે-તીન દિન સે નહીં દેખા થા.
સુખિયા –તે જન્તર કેસે બાંધંગી મહારાજ ?
પૂજારી:–મેં કપડે મેં બાંધકર દેતા હું, બસ ગલે મેં પહના દેના. અબ તુ ઈસ વેલા નવીન બસ્તર કહાં ખેજને જાયગી?
સુખિયા ને રૂા.-૨) પર કડે ગિર રાખે છે. એક પહલે હી ભંજ ચૂકા થા. દૂસરા પૂજારીજી કે ભેંટ કિયા ઔર જન્તર લેકર મન કે સમઝાતી હુઈ ઘર લૌટ આઈ.
સુખિયા ને ઘર પહુંચ કર બાલક કે ગલે મેં જન્તર બાંધ દિયા: ૫૨ - રાત ગુજરતી થી ઉસકા જવર ભી બઢતા જાતા થા, યહાં તક કિ તીન બજતે-બજતે ઉસકે હાથપાંવ શીતલ હોને લગે. તબ તો વહ ઘબરા ઉઠી ઔર સોચને લગી હાય ! મેં વ્યર્થ હી સંકાર પડી રહી ઓર બિનાઠાકરછ કે દર્શન કિએ ચલી આઈ. અગર મેં અંદર ચલી જાતી ઔર ભગવાન કે ચરણ પર ગિર પડતી તે કોઈ મેરા કયા કર લેતા ? યહી ન હતા, લેગ મુઝે ધકકે દેકર નિકાલ દેતે, શાયદ ભારતે ભી, પર મેરા મનોરથ તે પૂરા હો જાતા. યદિ મેં ઠાકુરછે કે ચરણ કો અપને આંસુઓં સે ભિગો દેતી ઔર બચ્ચે કે ઉનકે ચરણે મેં સુલ દેતી તો કયા ઉન્હેં દયા ન આતી ? વહ તે દયામય ભગવાન છે, દીને કી રછા કરતે હૈ, કયા મુઝ પર દયા ન કરતે ? યહ સેચકર સુખિયા કા મન અધીર હે ઉઠા; નહીં, અબ વિલમ્બ કરને કા સમય ન થા. વહ અવશ્ય જાયગી ઔર ઠાકુરજી કે ચરણે પર ગિર કર એગી. ઉસ અબલા કે આશંકિત હદય કો અબ ઇસકે સિવા ઔર કોઈ અવલંબ, કોઈ આશ્રય ન થા. મંદિર કે દ્વાર બ૬ હોંગે તો વહ તાલે કે તાડ ડાલેગી. ઠાકરજી કયા કિસી કે હાથોં બિક ગએ હૈ કિ કોઈ ઉન્હ બન્દ કર રખે ?
રાત કે તીન બજ ગએ થે. સુખિયા ને બાલક કે કમ્બલ સે ઢાંપ કર ગોદ મેં ઉઠાયા. એક હાથ મેં થાલી ઉઠાઈ ઔર મંદિર કી ઓર ચલી. ઘર સે બાહર નિકલતે હી શીતલ વાયુ કે ઝેક સે ઉસકા કલેજા કાંપને લગા. શીત સે પાંવ શિથિલ એ જાતે થે. ઉસ પર ચારે એર અંધકાર છાયા હુઆ થા. રાસ્તા દો ફલેગ સે કમ ન થા. પગદંડી વૃક્ષ કે નીચે નીચે ગઈ થી. કુછ દૂર દાહિની ઔર એક પોખરા થા, કુછ દર બાંસ કી કેઠિયાં. પિખરે મેં એક ધાબી મર ગયા થા ઔર બાંસ કી કેઠિયાં મેં ચુડેલે કા અડ્ડા થા. બાંઈ ઓર હરભરે ખેત છે. ચાર એર સન-સન હો રહા થા. અંધકાર સાંય–સાય કર રહા થા. સહસા ગીદડ ને કર્કશ સ્વર સે “હું આ આં” કરના શુરૂ કિયા. હાય ! અગર કેદ ઉસે એક લાખ રૂપએ દેતા તે ભી ઈસ સમય વહ યહાં ન આતી પર બાલક કી મમતા સારી શંકાએ કો દબાએ હુએ થી.
હે ભગવન ! અબ તુમ્હારા હી આશરા છે ! ” યહી જપતી હુઈ વહ મંદિર કી એર ચલી જ રહી થી.
મંદિર કે દ્વાર પર પહુંચ કર સુખિયા ને જંજીર ટટોલ કર દેખી. તાલા પડા હુઆ થી. પૂજારી છે બરામદે સે મિલી હુઈ કેકરી કેવાડ બંદ કિએ સે રહે છે. ચારોં ઓર અંધેરા છાયા હુઆ થા. સુખિયા ચબૂતરે કે નીચે સે એક ઈટ ઉઠા લાઈ ઔર જોર-જોર સે તાલે પર ૫ટકને લગી. ઉસકે હાથે મેં ન જાને ઇતની શક્તિ કહાં સે આ ગઈ થી. દ હી તીન ચોટ મેં તાલા ઔર ઇંટ દોનોં સૂટ કર ચૌખટ પર ગિર પડે. સુખિયા ને દ્વાર ખેલ દિયા ઔર અંદર
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
| SR No. | 034611 |
| Book Title | Shubh Sangraha Part 02 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Bhikshu Akhandanand |
| Publisher | Sastu Sahityavardhak Karyalay |
| Publication Year | 1928 |
| Total Pages | 594 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Book_Gujarati |
| File Size | 35 MB |