Prachin Bharat Varsh Bhag 04

SR No.: 034580
Original Sutra Author: N/A
Author: Tribhuvandas Laherchand Shah
Publisher: Jain Shwetambar Conference
Publication Year: 1938
Total Pages: 476
Language: Gujarati
Classification: Book_Gujarati
File Size: 59 MB

Page 262

:
-
ર૦.
ચકણુ સંવતના
[ નવમ ખંડ
સ્થાન ગણાતા શત્રુંજય-વિમળગિરિ–પર્વતની તળેટી તો એવાં જોડાયેલાં છે, જે અત્યારસુધીની ચાલી આવેલ હતી.૭૮ એટલે જેમ ગિરનાર પર્વત આ વિમળ- આવેલ માન્યતા પ્રમાણે ગણાતાં હોવાથી ઇતિહાસના ગિરિની એક ટૂંક-શંગ હોવાથી તેને યાત્રાનું સ્થળ અધ્યયનમાં ગોટાળો ઉભો કરે છે. એટલે તેને ગણાવાયું છે તેમ ચોટીલાનું આ આણંદપુર પણ તીર્થ ખરેખર જે ખ્યાલ આપી દેવાય તે આગળ આવતા ધામ જ ગણાતું હતું. તેટલા માટે ચઠણુવંશી ભુપાળો ઈતિહાસના બનાનો સમય નિશ્ચયપૂર્વક ગોઠવવામાં ત્યાં આવ્યા જણાય છે. ગુંદા અને મુલવાસરની સરળતા પડી જાય. સાથે સાથે આપણે જે નિર્ણય બાં પવિત્રતા માટે મને પૂરી માહિતી નથી એટલે સમ- છે તેની વાસ્તવિકતા પણ પુરવાર થઈ જાય. ઉપરાંત જાવી શકતે નથી. પણ સૂચના જરૂર કરી શકાય કે જે કેટલીક ત્રુટિઓને ઉકેલ આવતે દેખાતું નથી મુલવાસર પાસે ઉપરોક્ત વિમલગિરિના ૧૦૮ તે નજરે પડતાં, ઇતિહાસની સળંગ ઈમારત ઉભી શૃંગમાંના કોઈકનું સ્થાન હશે; જ્યારે ઓખામંડળમાં થઈ જાય છે. આવાં ઐતિહાસિક તો તે અનેક છે. આવેલ ગુંદા ગામ, શ્રીકૃષ્ણ અને તેમના પિત્રાઈ અને હશે, પણ માર્ગદર્શક થઈ પડે માટે દષ્ટાંતરૂપે શ્રીનેમિનાથના જીવન સાથે સંબંધ ધરાવતું કાંઈક તેમાંના આઠેક નીચે પ્રમાણે રજુ કરું છું. સ્થાન હશે.૦૦
(૧) બ્રાતદામનને સમય ૨૧૧–૧૭ સુધીને ૮૩ આ પાંચ સ્થાન ઉપરાંત રાજા રુદ્રદામના ગણાયો છે, અને તેને હરાવીને ગુપ્તવંશી સમ્રાટ ચંદ્રગુપ્ત નામને કચ્છના અંધાઉ ગામે એક શિલાલેખ મળી પહેલાએ પિતાને ગુપ્ત સંવત્સર ગતિમાં મૂકે છે. એટલે આવ્યો છે તેમાં સાલને આંક પર (બાવન) છે. તથા તે સમયથી ચ%ણવંશીઓના હાથમાંથી અવંતિની તેની હકીકત પણ ધાર્મિક કાર્ય કર્યા વિશેની છે. આ ગાદી ચાલી ગઈ કહેવાય. તે બાદ તેઓ ત્યાંથી ખસોને સ્થાન ભદ્રાવતી નગરી-અથવા ભદ્રેશ્વર નામનું અતી પાસેના પ્રદેશમાં ચાલ્યા ગયા હતા. આ બનાવને પ્રાચીન જૈનતીર્થ ગણાય છે તેની સાથે સંબંધ સમય ઈ. સ. ૩૧૯ ગણવામાં આવ્યો છે. ઉપરના ધરાવતું હોય એમ દીસે છે.
૨૧૭ ચક્કણ શકને ઈ. સ. ના અંકમાં ફેરવતાં વર્ણવવા ધારેલ પ્રથમના ચારે રાજાનાં વૃત્તાંત (તેની રીત માટે જુઓ પૃ. ૧૦૨) ઈ. સ. ૩૧૯ અત્ર પૂરાં થાય છે. પરંતુ એક મુદ્દો તેમના શકની આવી રહેશે જ.
આદિને સમય, જે આપણે (૨) ભાદામન પછી ગાદીપતિ તરીકે વિશ્વસેન ચઠણુ સંવતના ઈ. સ. ૧૦૩ને સાબિત કર્યો (૨૧૬-રર૬); રૂદ્ધસિંહ બીજો (૨૨૭-૨૩૯) અને ઠરાવેલ સમયની છે તેની સત્યતા પુરવાર કરી યશોદામન બીજે (૨૩૯-૨૫૪); આ પ્રમાણે તે ત્રણનાં સત્યતાના પુરાવા આપ રહી જાય છે. તે છે કે માત્ર નામ જણાયાં છે તે બાદ વળી સેળ વર્ષસુધી
આપણી ઠરાવેલ મર્યાદાની બહાર એટલે ૨૭૦ સુધી શું સ્થિતિ હતી, કેણ ગાદીએ હતું જતે દેખાય છે, પરંતુ તે સાથે અન્ય એતિહાસિક ઈ. તે પણ કાંઈ જાણવામાં આવ્યું નથી. મતલબ કે
(૭૮) એ જ, ધ. પ્રકાશ સં. ૧૯૮૫નો વૈશાખ અને ૭૯માં સંકેલ સર્વ લેખામાં કેટલાંક સ્થાન વિશે. @ામાસનો અંક નં. ૨ પૃ. ૫૮ થી ૭૩ તથા અમદાવાદનું છવાયું વિવેચન કર્યું છે. હજુ ઘણાયે મુદા તેમાં બાકી છે. “જૈન જાગૃતિ' માસિક સં. ૧૯૮૮ પૃ. 1 અંક ૩ ૫. કોઈ વખત તે વિષય વળી હાથ ધરી લેવાશે. ૮૩ થી આગળ.
(૮) જુઓ કેમ્બ્રિજ શૈર્ટ હિસ્ટરી ઓફ ઇન્ડિયા પૂ. ૮૨ (૭૯) આખો શત્રુજ્ય-વિમલગિરિ-પર્વત કેવડો તે, (૨) આ ગામના ઉલેખ માટે જુઓ ૫.૧ ૫. ૧૭૦ તેનાં શિખરો કેમ છુટાં પડયાં ઈ. હકીકતની ચર્ચા માટે જુઓ ટી. નં. ૫૫ " જન જાગૃતિ ’ને ટી, નં. ૭૮ માં ટાંકેલ અંક.
(૮૩) જુએ, પૃ. ૧૯૧ ઉપર આપેલ ચકણવાનું (૮૦) ચર્ચાના પ્રસંગે ઉપસ્થિત થતાં ન, ૭૭, ૮ વંશવસ.