________________
[ ५० ]
इसिपभाराणान इति एतमभिहाणं तस्स साथ सङ्घद्व सिद्धि विमाणात उवरिं वारसेहि जोयणेहिं भवति तेण सा उट्टलोए भवति । गता खेत्तचूला । इयाणि काल भावचूलाउ दोविएग गाहाए भस्मति । अहिमासनकाले । गाहा । बारसमास वरिसाउ अहितमासो अहिमासउ अहिवद्दिय वरिसे भवति सोय अधिकत्वात् कालचूला भवति तु सद्दोप्प दरिसणेण केवलं अधिको कालो कालचूला भवति अंतो विवढमाणो काली कालचूलाए भवति एवं जहाउ तप्पिणीए अंते अंति दूस समाए सा उस्तप्पिणीए अंते कालस्सचूला भवति । कालचूला गता । इयाणिं भावचूला । भवणं भावः पर्याय इत्यर्थः॥ तस्स धूला भावचूला सोय दुविहा आगमउय णो आगमउय आगमउजाणए उवउत्तेण णो आगमउय इमाचेव तुसद्दो | खडवसम भावविसेसेण दवो इमाइति । पकप्प झयण चूला एग सद्दोवधारणे चूलेगठिता चूलात्तिवा विभूसणंति वा सीहरंति वा एते एगठो ॥ चूलेति दारंगयं ॥ इति श्रीनिशीथसूत्रके पहिले उद्देशे की चूर्णिके पृष्ठ २२ तक
और भी १४४४ ग्रन्थकार सुप्रसिद्ध महान् विद्वान् श्रीहरिभद्रसूरिजी कृत श्रीदशवैकालिकसूत्रके प्रथम चूलिकाकी बृहत् वृत्तिका पाठ सुनिये श्रीदशवेकालिकमूलसूत्र, अवचूरि, भाषार्थ, दीपिका और वृहत्वृत्ति सहित मुम्बई से छपके प्रसिद्ध हुवा हैं जिसके पृष्ठ ६४० और ६४१का चूला विषयका नीचे मुजब पाठ जानो - यथा ---
अधुनौघतश्चड़े आरभ्यते अनयोश्चायमभिसम्बन्धः । इहा नन्तराध्ययने भिक्षुगुणयुक्त एव भिक्षुरुक्तः सचैवं भूतोऽपि कदाचित् कर्म्मपरतन्त्रत्वात् कर्म्मणश्च बलवत्त्वात्सीदेदत
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com