________________
આજ સૂર્ય પણ વીંઝારને પહોંચી શકે તેમ ન હતો. સૂર્ય ઊગે તે પહેલાં વીંઝાર પોતાની જનેતાના પગ પાસે જઈને ઢળી પડ્યો ને પિતાનું મસ્તક ખોળામાં મૂકી દીધું અને બોલ્યો,
“મા, આજ સંસારમાં જનેતા સિવાય મારું કોઈ નથી.”
માતા બોલી, “બેટા, તારે તો ખબર લે એવી જનેતા પણ છે, પણ જેને માટે તારો પિતા મર્યો એ જનતાનું તો કોઈ નથી, તું એની વહારે ધાજે. તારા બાપનું સાચું તર્પણ એ હશે.” - સૂર્યોદય થઈ ચૂક્યો હતો અને વીર કારાયેલના કપાયેલા મસ્તક પર એ પોતાની કિરણાવલીઓ ચડાવી રહ્યો હતો.
જનતા અને જનેતા )
