________________
ಮೃತ್ಯು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾದಾಶ್ರೀ: ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಲು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಕಿವಿಯಿಂದ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇವೆಲ್ಲಾ 'ರಿಲೇಟಿವ್ ಕರೆಕ್' ಆಗಿವೆ, ಅವುಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಜವಾದ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲ! ಈ ದೇಹವೇ ನಮ್ಮದಲ್ಲ, ಹಾಗಿರುವಾಗ ಮಗ ಹೇಗೆ ನಮ್ಮವನಾಗುತ್ತಾನೆ? ಇದೆಲ್ಲಾ ವ್ಯವಹಾರವಾಗಿದೆ, ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರದಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮಗ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವನು ನಮ್ಮ ಮಗ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಈ ದೇಹವೇ ನಿಜವಾಗಿ ನಮ್ಮದಲ್ಲ. ಅದೇನೆಂದರೆ, ಯಾರು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಮ್ಮವರು ಮತ್ತು ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಹೊರಗಿನವರಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ! ಹಾಗಾಗಿ ಮಗನನ್ನು ನನ್ನವನೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಉಪಾಧಿಯಾಗಿದೆ ಹಾಗು ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಾಗಿದೆ! ಆ ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಹೊರಟುಹೋದ, ಅದು ಭಗವಂತನ ಇಚ್ಚೆಯಾಗಿರಬಹುದು, ಆದುದರಿಂದ ಈಗ ಅದನ್ನು 'ಲೆಟ್ ಗೊ' ಮಾಡಿಬಿಡಬೇಕು.
ಪ್ರಶ್ನಕರ್ತ: ಅದು ಸರಿಯೇ, ಅಲ್ಲಾನ ಅಮಾನತ್ತು (ಭಗವಂತನ ಸ್ವತ್ತು) ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇತ್ತು ಅದನ್ನು ಈಗ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ!
ದಾದಾಶ್ರೀ: ಹೌದು, ಅಷ್ಟೇ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವತ್ತು ಅಲ್ಲಾನದ್ದೇ (ಭಗವಂತನದ್ದೇ) ಆಗಿದೆ. ಪ್ರಶ್ನೆಕರ್ತ: ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯು ಹೊಂದಬೇಕಿದ್ದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಕುಕರ್ಮವಾಗಿದೆಯೇ?
ದಾದಾಶ್ರೀ: ಹೌದು, ಆ ಹುಡುಗನ ಕುಕರ್ಮ ಹಾಗೂ ನಿಮ್ಮದೂ ಸಹ ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮವಾಗಿದೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕರ್ಮವಾಗಿದಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದ್ದೇ ದೊರಕುತ್ತಿತ್ತು.
ತಲುಪುವುದು ಮಾತ್ರ ಭಾವನೆಯ ಸ್ಪಂದನ!
ಹುಡುಗನ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಳಿಕ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತಲಿದ್ದರೆ ಅವನಿಗೆ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಜನರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಿ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದುದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ನೀವು ಹೇಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಶಾಂತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇರುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಸುಮ್ಮನೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಅರ್ಥವಾದರೂ ಏನಿದೆ ಇಲ್ಲಿ? ಯಾರೂ ನಿಧನ ಹೊಂದದೆ ಇರಲು ಎಂದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ! ಇದು ಸಂಸಾರದ ಋಣಾನುಬಂಧವಾಗಿದೆ, ಕೊಟ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಾಗಿದೆ. ನಮಗೂ ಮಗ-ಮಗಳು ಇದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರೂ ತೀರಿಕೊಂಡರು; ನೆಂಟರು ಬಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತೆ ನೆಂಟರು ಮರಳಿ ಹೋದರು. ಅವರು ನಮ್ಮ ಸ್ವತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಹೇಗೆ? ನಾವು ಎಂದೂ
