________________
[ ९६ ] मश पुंज सरिखो ॥ सुपड सरीखा कानजी आधो नर आधो सिंह सरिखो ॥ देत खरि पास मानजी ।।सु०॥३॥ मोटा सुंडल सरिखो मस्तक ॥ विश नखपावडा शमानजी ॥ अट्टाहास करे अति उचो ॥ लोक प्रते बीहाबेजी ॥ सु० ॥ ४ ॥ अनेक जनने विदारवा लागो॥ हुवो हाहा रवतामजी ॥ राज पुरख सुभटे सवि आवि ॥ सो बोलान्यो सामजी ।। सु० ॥५॥ कुण तुं देव अछे वादानव ॥ कांजनने संतापेजी ॥ पुजादीक जोइए ते मागो । जीम संघवी तुम आपेणी ॥ सु० ६॥ सो कहे समझावा पाखे पग जो भरसे कोइरे ॥ तो माहा मुख माहे थइने ।। जमपुर जासे सोइजी ।। मु० ॥७॥
॥ ढाल छठो। अहो ओतम कुल माहेरुः ॥ ए देशी ॥ फागणे
फाग खेलाविई ॥ - वाणि सुणी सोए पुरखनि विलखां थयां सहू मनजी ॥ तेह सुभट सिग्र आविया ॥संघवी जिहां
Aho! Shrutgyanam
