________________
સંબોધ પ્રકરણ સૂક્ત - રત્ન - મંજૂષા
આલોચના કરવાનો જેને ભાવ થયો છે તે સાધુ નિઃશલ્ય
હોય તો સર્વ ભવોમાં બાંધેલા પાપનો નાશ કરે. સશલ્ય હોય તો તેને બાંધે.
૨૮
१५१० पक्खिय चाउम्मासे, आलोयणा नियमओ य दायव्वा ।
गणं अभिग्गहाण य, पुव्वं गहिए निवेएउ ॥ १०४॥
પી અને ચોમાસીમાં અવશ્ય આલોચના આપવી. અને પહેલાં લીધેલાં અભિગ્રહોનું નિવેદન કરીને નવા લેવા. १५०८ आलोयणासुदाणे, लिंगमिणं बिंति मुणियसमयत्था ।
पच्छित्तकरणमुदियं, अकरणयं चेव दोसाणं ॥ १०५ ॥ સારી આલોચનાના આ બે લિંગ શાસ્ત્રજ્ઞાનીઓ કહે છે ઃ ૧. અપાયેલું પ્રાયશ્ચિત્ત કરવું. ૨. દોષો ફરી ન સેવવા. १५०५ लहुयाल्हाइजणणं, अप्पपरनिवत्ति अज्जवं सोही ।
दुक्करकरणं आणा, निस्सल्लत्तं च सोहिगुणा ॥ १०६ ॥ કર્મથી લઘુતા, આનંદની ઉત્પત્તિ, પોતાની અને બીજાની પાપથી નિવૃત્તિ, સરળતા, શુદ્ધિ, દુષ્કર કાર્યનું કરણ, આજ્ઞાપાલન અને નિઃશલ્યતા.. આ બધા શુદ્ધિ (પ્રાયશ્ચિત્ત) કરવાથી થતા લાભો છે.
१६१६ णिच्चं पसंतचित्ता, पसंतवाहियगुणेहिं मज्झत्था । नियकुग्गहपडिकूला, पवयणमग्गंमि अणुकूला ॥१०७॥
