________________
મનોનિગ્રહભાવનાકુલક/ સારસમુચ્ચયકુલક
૬૧
मणनिग्गहवीसासो, कइया वि न जुज्जए इहं काउं। अप्पडिवायं नाणं, उप्पण्णं जा न जीवाणं ॥४८॥
જ્યાં સુધી જીવને કેવળજ્ઞાન ન થાય ત્યાં સુધી મનનું નિયંત્રણ થઈ ગયું છે એવો વિશ્વાસ કરવા જેવો નથી.
~~~ अज्ञातपूर्वर्षिकृतं सारसमुच्चयकुलकम् ~~ उच्छुन्ना किं च जरा ? नट्ठा रोगा य किं गयं मरणं ? । ठइयं च नरकदारं ?, जेण जणो कुणइ न य धम्मं ॥८९॥
શું વૃદ્ધાવસ્થા ભાગી ગઈ છે? રોગો નાસી ગયા છે? મૃત્યુ મરી ગયું છે ? નરકના દરવાજા બંધ થઈ ગયા છે ? કે જેથી લોકો ધર્મ કરતા નથી ?
जाणइ जणो मरिज्जइ, पेच्छइ लोओ मरतयं अन्नं । न य कोइ जए अमरो, कह तह वि अणायरो धम्मे ? ॥१०॥
સહુ જાણે છે કે પોતે મરવાના છે. બીજાને મરતા પણ લોકો જુએ છે. કોઈ જગતમાં અમર નથી. તો પણ ધર્મમાં અનાદર કેમ ?
