________________
मुख सूत - रन - भरपा-१ ६ धम्मं करेह तुरियं, धम्मेण य हुंति सव्वसुक्खाई ।
सो अभयपयाणेणं, पंचिंदियनिग्गहेणं च ॥११॥
ધર્મ તરત કરો. ધર્મથી સર્વ સુખો મળે છે. તે ધર્મ અભયદાન અને પાંચ ઇન્દ્રિયના નિગ્રહથી થાય છે. ९ न य किंची इहं लोए, जीयाहिंतो जीयाण दइययरं ।
तो अभयपयाणाओ, न य अन्नं उत्तमं दाणं ॥९२॥
આ જગતમાં જીવોને પોતાના જીવનથી વધુ પ્રિય કાંઈ નથી. એટલે અભયદાનથી ઉત્તમ કોઈ દાન નથી. ११ किं पढिएण सुएण व, वक्खाणिएण काई किर तेण ?।
जत्थ न नज्जइ एयं, परस्स पीडा न कायव्वा ॥१३॥
તે ભણીને, સાંભળીને કે કહીને પણ શું કરવાનું? જ્યાં બીજાને દુઃખ ન આપવું” એ ન જણાય ? १२ जो पहरइ जीवाणं, पहरइ सो अत्तणो सरीरंमि ।
अप्पाण वेरिओ सो, दुक्खसहस्साण आभागी ॥१४॥
જે જીવોની ઉપર પ્રહાર કરે છે, તે ખરેખર તો પોતાના શરીર પર જ પ્રહાર કરે છે. જાતનો જ શત્રુ એવો તે હજારો हुःो भोगवशे. १३ जं काणा खुज्जा वामणा य, तह चेव रूवपरिहीणा।
उप्पज्जति अहन्ना, भोगेहिं विवज्जिया परिसा ॥१५॥
