________________
કુલક સૂક્ત- રત્ન - મંજૂષા - ૧ ३१ दिट्ठो हरेइ चित्तं,
गंधो असुईए झरइ तं च । मूढो वि तं न गहिउँ, कुणइ मणं किं पुण विवेगी ? ॥८४॥
જોવાથી મન હરી લે, પણ અશુચિની ગંધ મનને અકળાવે છે, મૂર્ખ પણ તે લેવા ઇચ્છતો નથી, વિવેકીનું તો શું પૂછવું ? ३२ एवं चिअ नारीसु, वत्थालंकारभूसिअंगीसु ।
आवायमित्तरूवं, पिच्छिअ तत्तं विभावसु ॥४५॥
એ જ પ્રમાણે વસ્ત્ર-અલંકારથી શોભતી સ્ત્રીનું બાહ્ય રૂપ शेने तत्व विया२.. .. ३३ असुईए अट्ठीणं, सोणिअकिमिजालपूइमंसाणं ।
नामं पिचितिअखलु, कलमलयं जणइ हिययंमि ॥८६॥
હાડકાં, લોહી, કૃમિનો સમૂહ, રસી અને માંસરૂપ અશુચિનું નામ વિચારવાથી પણ હૃદયમાં જુગુપ્સા થાય છે. (તેથી સ્ત્રીશરીર પણ વિવેકીએ તજવા યોગ્ય છે.) ३९ हुं दुक्करे वि मग्गे, एगो इत्थेव हवइ हु उवाओ।
खणमित्तं पि न दिज्जइ, मणपसरोजं पमायस्स ॥८७॥
હા, દુષ્કર એવા માર્ગમાં પણ એક જ ઉપાય છે કે પ્રમાદને ક્ષણવાર પણ મનમાં પ્રવેશવા ન દેવો.
